Εξασφάλιση «οδοιπορικών» - «εκτός έδρας» για το 2012 και αναμονή πυρομαχικών 120 mm από το ΓΕΣ

Του Σάββα Δ. Βλάσση*

Με την δύσκολη οικονομική συγκυρία που έχει οδηγήσει στις γνωστές δραστικές μειώσεις των αποδοχών των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, φυσικό είναι το ΓΕΣ να θέτει ως πρώτη μέριμνα την εξασφάλιση των προϋποθέσεων εκείνων ώστε να μην επιδεινωθεί περαιτέρω η κατάσταση για το προσωπικό. Στο πλαίσιο αυτό, ο Α/ΓΕΣ εξασφάλισε ήδη το μεγαλύτερο μέρος των πιστώσεων που προορίζονται για την καταβολή των εξόδων «οδοιπορικών», «εκτός έδρας» κ.λπ. Από τα 108 εκατ. ευρώ που απαιτούνται το 2012 για την συγκεκριμένη κατηγορία δαπανών, το ΓΕΣ έχει εξασφαλίσει ήδη τα 98 εκατ. ευρώ κι ευελπιστεί ότι τα υπόλοιπα 10 θα εξευρεθούν ευχερώς στο μέλλον.

Αναφορικώς με τις εξελίξεις στα ζητήματα εξοπλισμού, το ΓΕΣ αναμένει εντός των αμέσως επομένων ημερών την παραλαβή των πυρομαχικών αρμάτων 120 mm που εξασφαλίσθηκαν από τα αποθέματα του Στρατού των ΗΠΑ στο Ιράκ. Η δεύτερη προμήθεια πυρομαχικών 120 mm από τον Ολλανδικό Στρατό έχει δρομολογηθεί επίσης, με την πληρωμή των δαπανών κόστους και μεταφοράς. Η συγκεκριμένη παρτίδα πυρομαχικών αναμένεται να παραληφθεί μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου και με αυτό τον τρόπο να επιλυθεί προσωρινώς το μείζον πρόβλημα ελλείψεως πυρομαχικών για τα άρματα μάχης Leopard 2 HEL και Leopard 2A4.


*Ο Σάββας Δ. Βλάσσης είναι εκδότης του περιοδικού ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Τι δεν μάθαμε στα Ίμια

του Γεωργίου Π. Μαλούχου

Δεκάξι χρόνια πέρασαν από την κρίση των Ιμίων. Οι τηλεοπτικές εικόνες του στόλου να φεύγει από το ναύσταθμο και την ελληνική ηγεσία πίσω του να τα χει χαμένα, έχουν αντικατασταθεί με εκείνες, τις εξίσου τραγικές, των πολιτών που κάνουν ουρές στο Σύνταγμα για δωρεάν πατάτες.

Όμως, παρά τη σημερινή τραγωδία, ο χρόνος είναι ικανός αλλά και απόλυτα κατάλληλος για να αναρωτηθούμε τι πραγματικά διδάχθηκε η Ελλάδα από εκείνη την περιπέτεια. Κι η απάντηση, δυστυχώς, είναι ελάχιστα… Θα αναρωτηθεί ίσως κάποιος από πού προκύπτει αυτό το συμπέρασμα. Η απάντηση είναι πολύ απλή: από την πραγματικότητα και μάλιστα σε πολλά επίπεδα.
Με την Ελλάδα να έχει εισέλθει και επισήμως στην εποχή της μειωμένης κυριαρχίας και με τον κόσμο γύρω μας να τρίζει συθέμελα από πρωτοφανείς ανακατατάξεις, η χώρα βρίσκεται στο θανατερό επίκεντρο μιας πολύ μεγάλης ευρωπαϊκής κρίσης, αλλά, ταυτόχρονα, και στις παρυφές μιας άλλης, γεωπολιτικής, που ουδείς γνωρίζει πού και πώς θα καταλήξει. Και με όλα αυτά να συμβαίνουν, υπάρχουν ακόμα κάποιοι που θεωρούν ότι τα ζητήματα ασφάλειας, εσωτερικής και εξωτερικής, είναι δευτερεύοντα και ελάχιστη σημασία τους αποδίδουν. Μάλιστα, αντί να ανησυχούν ακόμα πιο πολύ λόγω ακριβώς της κρίσης και των αντικειμενικών αδυναμιών που φέρνει, την επικαλούνται για να ξεφύγουν από την ουσία του ζητήματος. Ας μείνουμε όμως προς στιγμή σε ότι έχει να κάνει με την τόσο άκριτα και επιπόλαια υποβαθμισμένη στα μάτια πολλών, αμυντική επάρκεια της Ελλάδας.

Πρώτον, η Ελλάδα έζησε από τότε μέχρι σήμερα με το ψευδές ιδεολόγημα μιας ευρωπαϊκής Τουρκίας που θα σεβαστεί τις διεθνείς συνθήκες και την καλή γειτονία: με δύο λέξεις, κοροιδεύουμε τον εαυτό μας. Κάνουμε δηλαδή ακριβώς ότι κάναμε και με το χρέος, από την κρίση του οποίου δεν διδαχθήκαμε και πολλά για το τι μπορεί να σημαίνει το να σκάσει ξαφνικά μια μέρα το κακό…

Δεύτερον, στο επίπεδο των συμμαχιών, δεν καταφέραμε ακόμα ούτε διπλωματικά ούτε αμυντικά να καταστήσουμε τη χώρα ισχυρό και αξιόπιστο περιφερειακό παράγοντα, που να είναι σε θέση ο λόγος της και τα συμφέροντά της να γίνονται επαρκώς σεβαστά. Απλούστατα η Ελλάδα είναι μια χώρα χωρίς ρόλο, ενώ θα μπορούσε, αξιοποιώντας σειρά πλεονεκτημάτων της, να είναι μια χώρα με ισχυρό ρόλο. Το τελευταίο διάστημα γίνονται πράγματι κάποιες προσπάθειες. Είναι όμως τόσο λίγος ο χρόνος, που είναι αντικειμενικά πολύ δύσκολο να αποτιμηθούν αυτή τη στιγμή το βάθος, η αποτελεσματικότητα και η πιθανή διάρκειά τους.

Τρίτον, παρά τη μείζονα εκείνη κρίση του 1996, το αμυντικό ισοζύγιο της χώρας σε σχέση με την Τουρκία έχει, σε αυτά τα χρόνια, επιδεινωθεί και μάλιστα ουσιωδώς. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα προχώρησε, αμέσως μετά την κρίση, σε πολύ μεγάλες εξοπλιστικές δαπάνες, οι οποίες, όμως, όχι μόνον δεν έφεραν επαρκή αποτελέσματα για την άμυνά της, αλλά, αντιθέτως, λειτούργησαν σε πλήθος περιπτώσεις μόνον ως πεδία διαφθοράς...

Στο καθοριστικό όπλο, την πολεμική αεροπορία, η εικόνα είναι ήδη απογοητευτική και, σύντομα, θα καταστεί δραματική: η είσοδος του τύπου στελθ αεροσκάφους F 35 στο Αιγαίο περίπου από το 2015-2016 για λογαριασμό των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων θα αλλάξει ριζικά το μεταπολιτευτικό τοπίο της αμυντικής ισορροπίας. Όλα αυτά τα χρόνια, ζούμε με το μοντέλο «παραβιάσεις – αναχαιτίσεις», το οποίο θα εξαφανιστεί. Όχι επειδή οι Τούρκοι δεν θα μπαίνουν, αλλά επειδή εμείς δεν θα μπορούμε να τους δούμε όταν θα μπαίνουν, παρά μόνον μόλις το θελήσουν… Αλλά και στο ποσοτικό επίπεδο, η αναλογία δυνάμεων στον αέρα προκαλεί τρόμο: η ψαλίδα ανοίγει γρήγορα και επικίνδυνα.

Στη θάλασσα, το πάγιο ελληνικό πλεονέκτημα, τα πράγματα είναι επίσης πολύ άσχημα. Μάλιστα, για πρώτη φορά στην ελληνοτουρκική ιστορία, σήμερα το πλεονέκτημα αυτό σταδιακά χάνεται. Ο ελληνικός στόλος δεν ανανεώνεται, σε αντίθεση με τον τουρκικό που μεγαλώνει και εξελίσσεται σε βαθμό πλήρους ανατροπής των δεδομένων: η Τουρκία οδηγείται σταθερά σε υπεροχή στη θάλασσα κι αυτό πρέπει να προβληματίσει πάρα πολύ όλους όσους πιστεύουν ότι οι ένοπλες δυνάμεις της δεν χτίζονται κοιτώντας προς το Αιγαίο. Μπορεί η αεροπορία και ο στρατός ξηράς της να έχουν να κάνουν σε μεγάλο βαθμό με τα ανατολικά της, όμως, πολύ σημαντικός αριθμός από φρεγάτες, κορβέτες, ελικόπτερα και αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας και άλλα μέσα που ήδη χτίζονται για το τουρκικό ναυτικό, μάλλον δεν έχουν να κάνουν…

Ο στρατός ξηράς ίσως είναι το μοναδικό όπλο που, παρά τα μεγάλα προβλήματα, δεν παρουσιάζει τέτοιο βαθμό αποκλίσεων. Όμως κι εκεί, θέματα πυρομαχικών και ανταλλακτικών έχουν μείνει πολύ πίσω…
Τέλος, πολλά από τα ζητήματα χειρισμού κρίσεων, επαφής στο τρίγωνο πρωθυπουργικό γραφείο – υπουργείο Αμυνας – υπουργείο Εξωτερικών, παραμένουν ακόμα και σήμερα, ανεξάρτητα από τα πρόσωπα. Οι μηχανισμοί πάσχουν. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι η χώρα δεν έχει ακόμα σκεφτεί καν να δημιουργήσει ένα απολύτως απαραίτητο για την ελληνική ιδιαιτερότητα Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας.

Στην Ελλάδα λίγοι έχουν προβληματισθεί από το γεγονός ότι η Τουρκία βρίσκεται αυτή τη στιγμή στα μέσα του μεγαλύτερου εξοπλιστικού προγράμματος στην ιστορία της. Αρκούνται στις τουρκικές ρητορείες και αγνοούν τα γεγονότα. Εν τω μεταξύ, η οικονομική κρίση, ανοίγει ακόμα περισσότερο την ψαλίδα, καθώς οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις μένουν στάσιμες. Ο χρόνος που περνά, κυλά εντελώς εις βάρος μας.

Ούτε στα προηγούμενα, τα πριν την κρίση, χρόνια, ούτε, πολύ περισσότερο, σήμερα, ζητά κανείς η Ελλάδα να μπει σε μια ξέφρενη πορεία εξοπλισμών. Όμως, από αυτό, μέχρι το να μην διαθέτει ούτε τα απαιτούμενα ανταλλακτικά, υπάρχει πολύς δρόμος και πάρα πολλά που πρέπει και μπορούν να γίνουν. Υπάρχουν έξυπνοι τρόποι και συνέργιες που μπορούν να στηρίξουν αμυντικά την Ελλάδα ώστε να διαθέτει επαρκή αμυντικό βραχίονα χωρίς να πρέπει να γίνει ξανά ένα «πάρτι» όπως αυτό μετά τα Υμια. Γιατί, βασικά, αυτό συνέβη…

Κάτι τα μεταπολιτευτικά σύνδρομα, κάτι τα πολιτικά παιγνίδια, κάτι η επιπολαιότητα, κάτι οι ψευδαισθήσεις, κάτι τα οικονομικά προβλήματα, τελικά, οι ελληνικές ηγεσίες δεν έχουν πάρει στο σύνολό τους όλα αυτά τα χρόνια στα σοβαρά την απειλή. Οι απίστευτοι πρόσφατοι χειρισμοί της προηγούμενης κυβέρνησης με την πρώην ηγεσία των Ε.Δ. το απέδειξαν άλλωστε με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο. Δεν κατάλαβαν ότι, όπως ένα πρωί βρεθήκαμε ξαφνικά μπροστά στη χρεοκοπία που επί χρόνια κάναμε ότι δεν βλέπαμε πώς θα έρθει, έτσι ακριβώς, ένα άλλο πρωί, κινδυνεύουμε να βρεθούμε και μπροστά στην έμπρακτη εκδήλωση της εξωτερικής απειλής. Και τότε…

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Σαμαράς: στόχος μας η αποκατάσταση των ελληνορωσικών σχέσεων

Με μία συνέντευξη εφ΄ όλης της ύλης στο ρωσικό πρακτορείο Ειδήσεων RIA Novosti ξεκίνησε την επίσημη επίσκεψή του στη Μόσχα ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς.

Ο κ. Σαμαράς, δηλώνει μεταξύ άλλων, ότι κύριος στόχος της επίσκεψής του στη Ρωσία είναι η αποκατάσταση των ελληνωρωσικών σχέσεων καθώς τα τελευταία δύο χρόνια δεν είναι εκείνες που θα έπρεπε να ήταν. Στη συνέντευξή του ο πρόεδρος της ΝΔ αναφέρεται και στην υπόθεση του Βατοπεδίου για την οποία τονίζει ότι πρέπει να κλείσει επειδή δηλητηριάζει την πολιτική ζωή και την εικόνα της Ορθοδοξίας

«Είμαστε αποφασισμένοι να προσπαθήσουμε να το αλλάξουμε. Κι όχι απλώς να προσπαθήσουμε, αλλά να φέρουμε και χειροπιαστά αποτελέσματα. Όσοι με ξέρουν θα σας πουν, ότι έχω λόγο και τον τηρώ. Κι όταν λέω «we mean business», το εννοώ. Αυτό αγκαλιάζει, ασφαλώς, πολλές επιχειρηματικές πρωτοβουλίες που ξεκίνησαν στο παρελθόν και στη συνέχεια βάλτωσαν, σταμάτησαν ή ανεστάλησαν πλήρως. Από τον αγωγό αερίου «South Stream» ως τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, που είναι και τα πιο γνωστά παραδείγματα», τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Σαμαράς.

Υπενθυμίζουμε, ότι ο πρόεδρος της ΝΔ θα συναντηθεί αύριο με τον επικεφαλής της Προεδρικής Διοίκησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας Sergey Ivanov και με την Πρόεδρο της Γερουσίας Valentina Matviyenko. Επίσης, θα επισκεφθεί το Ναό του Σωτήρος.

Την Πέμπτη, θα έχει συνάντηση με τον Πρωθυπουργό της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Vladimir Putin.

Ολόκληρη η συνέντευξη:

Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να σας ρωτήσω τι θα συζητήσετε με την πολιτική ηγεσία της Ρωσίας και ποια γενικά άποψη έχετε για την πορεία των ελληνορωσικών σχέσεων τα τελευταία δύο χρόνια. Βλέπετε προοπτικές για αναζωογόνηση κοινών πρότζεκτ ή και για ουσιαστική αύξηση επενδύσεων, για την οποία μπορώ να πω ότι υπάρχει ενδιαφέρων Ρώσων επιχειρηματιών;

Απάντηση: Γνωρίζω ότι τα τελευταία δύο χρόνια οι ελληνορωσικές σχέσεις δεν είναι εκείνες που θα μπορούσαν να ήταν, δεν είναι εκείνες που θα έπρεπε να ήταν, δεν είναι εκείνες που θα θέλαμε να ήταν. Κι αυτό πρέπει να αλλάξει. Κι είμαστε αποφασισμένοι να προσπαθήσουμε να το αλλάξουμε. Κι όχι απλώς να προσπαθήσουμε, αλλά να φέρουμε και χειροπιαστά αποτελέσματα. Όσοι με ξέρουν θα σας πουν, ότι έχω λόγο και τον τηρώ. Κι όταν λέω «we mean business», το εννοώ.

Αυτό αγκαλιάζει, ασφαλώς, πολλές επιχειρηματικές πρωτοβουλίες που ξεκίνησαν στο παρελθόν και στη συνέχεια βάλτωσαν, σταμάτησαν ή ανεστάλησαν πλήρως. Από τον αγωγό αερίου «South Stream» ως τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, που είναι και τα πιο γνωστά παραδείγματα.

Αφορά, ακόμα, και σε πλήθος άλλους τομείς, όπως η ενέργεια, οι υποδομές, οι μεταφορές, οι υπηρεσιών – όπως ο Τουρισμός και η παραθεριστική κατοικία – και οι εξαγωγές ελληνικών αγροτικών προϊόντων.

Ακόμα υπάρχουν και εμπορικές συμφωνίες που έχουν υπογραφεί ήδη και έχουν βαλτώσει. Κι αυτά όλα πρέπει να τα ξεμπλοκάρουμε.

Πέρα όμως από την οικονομική συνεργασία και τις επενδύσεις, υπάρχει κι ένα βαθύτερο – πνευματικό – περιεχόμενο που θα έπρεπε να αναδειχθεί στις ελληνορωσικές σχέσεις. Αυτό που σχετίζεται με τους στενούς και στέρεους δεσμούς των λαών μας, δεσμούς που γαλβανίστηκαν από την Ιστορία κι από τις πολιτιστικές μας σχέσεις: κυρίως από τον Ορθοδοξία.

Η Ορθοδοξία δεν είναι απλά η θρησκεία των δύο λαών μας. Είναι συνυφασμένη με την ιστορία τους, είναι ισχυρό στοιχείο της πολιτιστικής ταυτότητας και των σύγχρονων Ελλήνων και των Ρώσων και καθορίζει με πολλούς τρόπους την ψυχοσύνθεση και τη συμπεριφορά τους. Καθορίζει και τον τρόπο που βλέπουν τον υπόλοιπο κόσμο. Και την ευκολία να διακρίνουν τους φίλους τους.

Με τέτοια γνήσια αισθήματα εκτίμησης και αγάπης προς το ρωσικό λαό, έρχομαι στη χώρα σας. Και ξέρω ότι θα βρω αντίστοιχα αισθήματα και στη Ρωσία.

Υπάρχουν κάποιοι αναλυτές οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να βγει από την ευρωζώνη, έστω και προσωρινά, για να αποκαταστήσει την ανταγωνιστικότητα των εξαγωγών μέσω μείωσης της αγοραστικής δύναμης του εθνικού νομίσματος. Εσείς πιστεύετε ότι αυτό δεν αποτελεί επιλογή σε καμία περίπτωση;

Απάντηση: Όπως το είπατε: η έξοδος από το ευρώ δεν αποτελεί λύση, θα ήταν πολύ κακή, ολέθρια εξέλιξη για την Ελλάδα. Άμεσα, αλλά και μεσοπρόθεσμα.

Αντίθετα, αν δοθεί στην Ελλάδα η ευκαιρία να αναπτυχθεί με ανταγωνιστικότητα και εξωστρέφεια, αν της δοθεί η δυνατότητα να αξιοποιήσει τα μεγάλα – και ως τώρα ανενεργά – συγκριτικά της πλεονεκτήματα, τον ορυκτό της πλούτο και τη μεγάλη ακίνητη περιουσία της, νομίζω ότι μπορεί να δημιουργήσει αληθινό αναπτυξιακό άλμα.

Κι αυτό ακριβώς φιλοδοξούμε: να μεταμορφώσουμε την Ελλάδα, από μια χώρα οικονομικής δυσπραγίας και κρίσης σήμερα, σε ένα αληθινό αναπτυξιακό υπόδειγμα.

Με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του λαού μας και της χώρας μας. Και με διάθεση στενής συνεργασίας, όχι μόνο με τους ευρωπαίους εταίρους μας, αλλά και με όλους τους λαούς της περιοχής μας.

Είναι κάτι που αν είσαι άξιος θα τη δημιουργήσεις εσύ.

Σήμερα η Ελλάδα δεσπόζει στα πρωτοσέλιδα του διεθνούς τύπου, ως κέντρο μιας παγκόσμιας κρίσης. Νομίζω ότι ο Ελληνικός λαός μπορεί σύντομα να μετατρέψει τη χώρα του σε ένα σύγχρονο υπόδειγμα Ανάπτυξης. Κι εδώ υπάρχουν ευκαιρίες που θα τις αναζητήσουμε και θα τις αξιοποιήσουμε μαζί με όλους τους φίλους μας.

Είστε ικανοποιημένος από την μορφή που παίρνει αυτές τις μέρες το πρόγραμμα μείωσης του ελληνικού χρέους με συμμετοχή ιδιωτών επενδυτών (PSI); Πιστεύετε ότι μπορεί να κάνει βιώσιμο το χρέος ή τουλάχιστον να σταθεροποιήσει τη δυναμική του, δεδομένου ότι προϋποθέτει τη μείωσή του στο υψηλό επίπεδο των 120% του ΑΕΠ μέχρι το 2020;

Απάντηση: Δεν θα ήταν σωστό να σχολιάσω το PSI, αυτή τη στιγμή που οι σχετικές διαπραγματεύσεις βρίσκονται στο πιο κρίσιμο σημείο τους. Εκείνο που μπορώ να σας πω είναι πως αποτελεί απόλυτη και κρίσιμη προτεραιότητα να γίνει το ελληνικό δημόσιο χρέος «βιώσιμο». Δηλαδή να μπορεί να εξυπηρετηθεί στο μέλλον. Κι αυτό ελπίζω ότι θα γίνει πολύ σύντομα. Από κει και ύστερα, βέβαια, πρέπει να ανασκουμπωθούμε και να δουλέψουμε σκληρά. Αλλά πρέπει να υπάρξει και κάποιο φως στην άκρη του τούνελ.

Τον ελληνικό λαό – όπως και το ρωσικό, άλλωστε – δεν τον τρομάζουν οι δυσκολίες. Αντίθετα, τις θεωρεί και ως «πρόκληση» (challenge) για να βγάλει τον καλύτερο εαυτό του.

Όμως η προσπάθεια πρέπει να επιτρέπει μια ρεαλιστική ελπίδα και να ξεδιπλώνει τη δύναμή του, να αναδεικνύει τα πλεονεκτήματά του.

Προσπαθούμε να ανατάξουμε την αυτοπεποίθησή του, την πίστη στον εαυτό του και την Ελπίδα στο μέλλον του. Και, είμαι σίγουρος, θα τα καταφέρουμε…

Ασκήσατε στο παρελθόν έντονη κριτική στην εφαρμοζόμενη κάτω από την πίεση των πιστωτών πολιτική, όταν οι περικοπές δαπανών οδηγούν στην ύφεση, μη εκπλήρωση των δημοσιονομικών στόχων, νέες περικοπές και ούτω καθ’ εξής. Υποστηρίζετε όμως την υλοποίηση της νέας δανειακής σύμβασης, η οποία κινδυνεύει να γίνει προβληματική για τους ίδιους λόγους. Τη θεωρείτε τώρα καλό για τη χώρα ή αναγκαίο κακό; Στην περίπτωση που κερδίσετε τις εκλογές μετά την υπογραφή της σύμβασης, θα σας επιτρέψουν οι όροι τις να ασκήσετε διαφορετικό μείγμα αναπτυξιακής πολιτικής που επιδιώκετε;

Απάντηση: Δεν είχαμε καμία αντίρρηση να περικοπούν οι σπατάλες του κρατικού τομέα. Το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές κόπηκαν «οριζόντια» δαπάνες, που έθιξαν άμεσα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, ενώ άφησαν άθιχτες πολλές σπατάλες. Όμως, άλλο απαραίτητες δαπάνες κι άλλο σπατάλες…

Ακόμα μπήκαν πολλοί φόροι – και πρόσθετοι φόροι, κι άλλοι φόροι – που υπονόμευσαν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας και προκάλεσαν νέα ύφεση, όχι μικρότερο έλλειμμα.

Η κατάσταση της οικονομίας επιδεινώθηκε πολύ. Και τώρα το χρέος μας πρέπει να ξαναγίνει βιώσιμο. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό που γίνεται τώρα, να βγαίνουμε κάθε τρεις μήνες για δανεικά. Και να μας επιβάλουν νέα μέτρα, επειδή με τα προηγούμενα δεν πιάστηκαν οι στόχοι. Αυτή η εξασφάλιση βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους – μια και καλή – είναι σήμερα η υψίστη προτεραιότητα. Αυτό δεν είναι «αναγκαίο κακό». Είναι απλώς αναγκαίο. Απαραίτητο!

Μόλις γίνει αυτό, πρέπει να επιδιωχθεί η Ανάκαμψη. Γιατί η Ανάκαμψη και η Ανάπτυξη θα μας επιτρέψουν και το έλλειμμα να μειώσουμε και το χρέος να ελέγξουμε, και στα πόδια μας να σταθούμε και από την κρίση να βγούμε. Κι αυτό θα επιδιώξουμε.

Στη Ρωσία υπήρχαν πολλές αντιδράσεις για την πρόσφατη σύλληψη του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Βατοπεδίου Εφραίμ, ο οποίος είναι δημοφιλής στη Ρωσία και έφερε εκεί από το Άγιον Όρος την Αγία Ζώνη μόλις πριν από δύο μήνες. Δεν μπορώ να σας ζητήσω να σχολιάσετε τις αποφάσεις της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης, αλλά θα ήθελα να ρωτήσω για τη γενική σας στάση ως προς το λεγόμενο σκάνδαλο Βατοπεδίου, δεδομένου ότι πρώην στελέχη του κόμματός σας είχαν κατηγορηθεί στο παρελθόν όχι από δικαιοσύνη, αλλά από ΜΜΕ και πολιτικούς για τις συναλλαγές του κράτους με τη Μονή.

Απάντηση: Όπως σωστά το είπατε, δεν μπορώ να σχολιάζω τις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Πρέπει να ξέρετε, όμως, ότι η υπόθεση αυτή χρησιμοποιήθηκε για να ανατραπεί η προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Στο μεταξύ, όμως, δύο εξεταστικές επιτροπές της Ελληνικής Βουλής διερεύνησαν την υπόθεση του Βατοπεδίου – η δεύτερη επί διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ – και οι δύο δεν κατάφεραν να βρουν το παραμικρό επιβαρυντικό στοιχείο, κατά ουδενός, ούτε για «βλάβη του δημοσίου συμφέροντος», ούτε για «ροή πολιτικού χρήματος». Και για όλα αυτά έχω κάνει πολύ σαφείς δηλώσεις εδώ και πολύ καιρό.

Επομένως η υπόθεση αυτή, σε ό,τι αφορά την πολιτική της πτυχή – δηλαδή την ευθύνη πολιτικών προσώπων – έχει κλείσει οριστικά.

Τώρα πρέπει να κλείσει και η δικαστική πλευρά της. Με πλήρη διερεύνηση σε βάθος, ώστε να λάμψει όλη η αλήθεια. Κι αυτό θα συμβεί. Να είστε σίγουροι!

Και να έχετε εμπιστοσύνη στην Ελληνική Δικαιοσύνη. Η οποία όχι μόνο θα ξεκαθαρίσει τα πράγματα, αλλά θα τελειώσει αυτή την ιστορία που δηλητηριάζει και το εσωτερικό πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα και την εικόνα της Ορθοδοξίας διεθνώς.

www.antinews.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Έρχονται M113A2, M557A2 και M901A2 ITV από τις ΗΠΑ

Προς επίλυση βαίνει το πρόβλημα της εύρεσης χρηματοδότησης για τη μεταφορά δια θαλάσσης μεγάλης ποσότητας μεταχειρισμένου κύριου υλικού (Μ113Α2 και Μ901Α2 ITV) που αποκτήθηκε δωρεάν από τα αποθέματα του Αμερικανικού στρατού, ως πλεονάζον (EDA: Excess Defense Articles) από τις ΗΠΑ στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με πληροφορίες του περιοδικού ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ & ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, το κόστος μεταφοράς τους ανέρχεται σε περίπου 5 εκατ. ευρώ, και ήδη το ΓΕΣ, σε συνεννόηση με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, έχει κινήσει τις διαδικασίες για την εύρεση και διάθεση του ποσού από τον προϋπολογισμό του. Υπενθυμίζεται ότι το ΓΕΣ είχε αιτηθεί μέσω σχετικής επιστολής (LOR: Letter of Request) και επιτύχει την αποδέσμευση και διάθεση στη χώρα μας 400 αρμάτων μάχης M1A1 Abrams εξοπλισμένων με πυροβόλο L44 των 120 χιλ., 225 τεθωρακισμένων μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) Μ113Α2, περισσότερων από 100 M577A2 και 106 τεθωρακισμένων οχημάτων-αντιαρματικών καταστροφέων Μ901Α2 Improved TOW Vehicle (ITV).

Εξ αυτών οι διαδικασίες για τα M113A2, M577A2 και τα M901A2ITV έχουν ολοκληρωθεί και παρέμενε προς επίλυση το ζήτημα της μεταφοράς τους, που πλέον διευθετείται. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με πληροφορίες της «ΣΙ&Γ» θα εντατικοποιηθούν οι διαδικασίες για τη χωρίς κόστος παραχώρηση επιπλέον οχημάτων των δύο προαναφερόμενων τύπων, όπως επίσης και ειδικών τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς φορτίου Μ548 (αρχικά είχαν εντοπιστεί προς διάθεση 57 οχήματα του τύπου) και ομάδας υποστήριξης πυρός M981 FIST-V (οι αρχικές αναφορές έκαναν λόγο για 80 οχήματα του τύπου). Τα τελευταία θα αποτελέσουν εξαιρετικά σημαντική προσθήκη στο οπλοστάσιο του Ελληνικού Στρατού (ΕΣ) καθώς θα ικανοποιήσουν μία πάγια επιχειρησιακή απαίτηση για τεθωρακισμένα οχήματα για τους Προκεχωρημένους Αξιωματικούς Παρατηρητές (ΠΑΠ) του Πυροβολικού στις μονάδες ελιγμού. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι επίσης το γεγονός ότι για όλους τους προαναφερόμενους τύπους οχημάτων ο ΕΣ διαθέτει ήδη την υποδομή, επάρκεια ανταλλακτικών και την τεχνογνωσία για την υποστήριξη τους (στο σύνολο τους αποτελούν παραλλαγές της οικογένειας του M113).

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Η πυραυλική απειλή της Τουρκίας

Του Χρήστου Μηνάγια

Στις 13/1/2012 ο καθηγητής Yücel Altınbaşak, πρόεδρος του Τουρκικού Ιδρύματος Επιστημονικών και Τεχνολογικών Ερευνών (ΤÜBITAK), σε ενημέρωση δημοσιογράφων αναφορικά με τις εξελίξεις στο πυραυλικό πρόγραμμα της Τουρκίας δήλωσε ότι την παρούσα περίοδο πραγματοποιούνται δοκιμές στο βεληνεκές των 300 χλμ, ενώ εντός του 2012 θα αρχίσουν οι δοκιμές για επίτευξη βεληνεκούς 500 χλμ.

Στη συνέχεια, ο Τούρκος καθηγητής ανέφερε ότι θα ακολουθήσουν δοκιμές για επίτευξη βεληνεκούς 1.500 χλμ με τελική επιδίωξη, το 2014, αυτό να φθάσει στα 2.500 χλμ. Επισημαίνεται ότι, το Ινστιτούτο Μελετών και Ανάπτυξης της Αμυντικής Βιομηχανίας (Savunma Sanayii Araştırma ve Geliştirme Enstitüsü/SAGE), που υπάγεται στο ΤÜBITAK, είναι υπεύθυνο για το πυραυλικό πρόγραμμα της Τουρκίας και σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ κατά τις δοκιμαστικές βολές πυραύλων εδάφους-εδάφους προσβάλλονται στόχοι στα 300 χλμ με απόκλιση 5 μέτρων.

Σε ότι αφορά την πληροφορία για το βεληνεκές των 2.500 χλμ. είχε προηγηθεί ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρ. Τ. Ερντογάν, ο οποίος, κατά τη συνεδρίαση του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου στις 15/12/2011, απευθυνόμενος στην ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων ζήτησε να μάθει το βεληνεκές των τουρκικών πυραυλικών συστημάτων. Όταν οι Τούρκοι στρατηγοί ανέφεραν ότι το μέγιστο βεληνεκές είναι 150 χλμ ο Ερντογάν τους είπε τα εξής:
«Αυτό είναι αδύνατο. Πρέπει να βελτιώσουμε το βεληνεκές. Το Ιράν κατασκεύασε πυραύλους με βεληνεκές 2.000!2.500 χλμ. Και εμείς μπορούμε να το επιτύχουμε αυτό. Αυτό ζητάω από εσάς.»

Αυτό που προκύπτει από την ανάλυση του συνόλου των τουρκικών εξοπλιστικών προγραμμάτων είναι ότι αποκαλύπτονται τα στοιχεία μιας χαρακτηριστικής προσπάθειας για παραγωγή στρατιωτικών πληροφοριών μεγάλου βάθους και διεξαγωγή επιχειρήσεων, ημέρα και νύκτα, σε μεγάλες αποστάσεις με την υποστήριξη οπλικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς, στηριζόμενες στην αρχή της διακλαδικότητας. Ειδικότερα για τα πυραυλικά
συστήματα εδάφους-εδάφους κρίνεται σκόπιμο να παρατεθεί το ακόλουθο απόσπασμα από το βιβλίο του συντάκτη του παρόντος άρθρου με τίτλο: «Η γεωπολιτική στρατηγική και η στρατιωτική ισχύς της Τουρκίας», απ’ όπου διαπιστώνεται ότι αυτά εντάσσονται σε μια μακροπρόθεσμη εθνική στρατηγική, την οποία όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις αποφάσισαν να κρατήσουν μακριά από τα κόμματα και τις εσωτερικές πολιτικές διενέξεις.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 η Τουρκία υπέγραψε συμφωνία με την Κίνα για την αγορά 19 εκτοξευτών F-302T Kasırga 302 mm, με βεληνεκές 80 χλμ. Στη συμφωνία προβλεπόταν η μεταφορά τεχνογνωσίας στην Τουρκία, η οποία κατασκεύασε στη συνέχεια 35 εκτοξευτές και πέτυχε να αυξήσει το βεληνεκές τους στα 100 χλμ. Πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί κάνουν λόγο για την κατασκευή επιπλέον 6 εκτοξευτών του ιδίου τύπου, βεληνεκούς 150 χλμ, στους οποίους εδόθη η ονομασία Jaguar. Οι Kasırga ανήκουν στην 58 Ταξιαρχία Πυροβολικού που εδρεύει στο Polatli της Άγκυρας. Στις 22-3-2007 η Τουρκία ενημέρωσε, για πρώτη φορά, επίσημα τον Ο.Η.Ε. ότι κατασκεύασε 54 εκτοξευτές Kasırga, οι οποίοι μάλιστα παρουσίασθηκαν στην παρέλαση της 30-08-2006
(Ημέρα Νίκης). Σύμφωνα με το υφιστάμενο οργανόγραμμα, η κάθε πυροβολαρχία
Kasırga διαθέτει 1 όχημα διοικήσεως, 9 οχήματα εκτοξευτές και 9 οχήματα μεταφοράς. Πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί κάνουν λόγο για 100 εκτοξευτές.

Η ενασχόληση της Τουρκίας με την κατασκευή πυραυλικών συστημάτων εδάφους-εδάφους δεν είναι καινούργια υπόθεση. Το πρώτο τουρκικό εθνικό πυραυλικό σύστημα, κατασκευάσθηκε το 1999 από το TÜBİTAK/SAGE (Τουρκικό Ίδρυμα Επιστημονικών Ερευνών/Ινστιτούτο Αμυντικών Ερευνών και Ανάπτυξης) με την ονομασία Toros. Πρόκειται για ένα πυραυλικό σύστημα εδάφους-εδάφους ή θαλάσσης-εδάφους που έχει δύο τύπους. Το Toros-230 (230 mm βεληνεκούς 65 χμ) και το Toros-260 (260 mm βεληνεκούς 110 ή 115 χλμ). Το σύστημα
παρουσιάσθηκε για πρώτη φορά στην έκθεση IDEF 1999, την οποία είχε επισκεφθεί ο τότε πρόεδρος της ∆ημοκρατίας Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ με τον τότε αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων ∆υνάμεων Χουσεΐν Κιβρίκογλου.

Η Τουρκία, συνεχίζοντας το πυραυλικό της πρόγραμμα, κατασκεύασε εν συνεχεία
τους πυραύλους F600T Yıldırım 607 mm βεληνεκούς 150 χλμ. Πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί αναφέρουν ότι το βεληνεκές τους είναι 250 χλμ. Το πρόγραμμα των Yıldırım άρχισε 7με κάθε μυστικότητα το 2002. Στις 22-3-2007, η Τουρκία ενημέρωσε τον Ο.Η.Ε. για την κατασκευή 6 εκτοξευτών και 97 πυραύλων. Για πρώτη, όμως, φορά, παρουσιάστηκαν στην παρέλαση της 30-8-2007 (Ημέρα Νίκης). Πληροφορίες που δεν έχουν επιβεβαιωθεί κάνουν λόγο για 36 εκτοξευτές. Στο τουρκικό περιοδικό Savunma ve Havacilik (Άμυνα καιΑεροπορία), τεύχος 124/2007, αναφέρονται τα ακόλουθα τα οποία
αναδημοσιεύθηκαν από τουρκικές εφημερίδες:

«Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, στο βασικό σχεδιασμό που έγινε για τον καθορισμό των μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων αναγκών των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, αποφασίσθηκε να αποκτηθεί τεχνολογία ώστε το βεληνεκές των πυραυλικών συστημάτων να φθάσει στα 500 χλμ το 2008 και στα 1.000 χλμ το 2009. Με την τεχνολογία όμως που διαθέτει η Τουρκία, στην παρούσα φάση, δεν είναι δυνατόν να φθάσει τα 1.000 χλμ και έχει εστιάσει την προσπάθειά της στην επίτευξη βεληνεκούς μεταξύ 300 και 600 χλμμ. Η Τουρκία την πυραυλική τεχνολογία την πήρε αρχικά από την Κίνα, στη συνέχεια όμως ανέπτυξε δική της τεχνολογία και συνεχίζει μόνη της και ανεξάρτητη από το εξωτερικό. ∆ύο είναι οι κύριες αιτίες που η Τουρκία αποφάσισε να δώσει εμφαση στην ανάπτυξη πυραυλικής τεχνολογίας. Το πρώτο κρίσιμο σημείο εστιάζεται στο γεγονός ότι οι γειτονικές χώρες της Τουρκίας διαθέτουν πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς. Συγκεκριμένα το Ιράν απέκτησε μία σημαντική δύναμη κατασκευάζοντας τους πυραύλους Sahab, των οποίων το βεληνεκές φθάνει στα 2.000 χλμ. Γι’ αυτό το λόγο και προκειμένου η Τουρκία να δημιουργήσει τις ισορροπίες που επιθυμεί με τις γειτονικές χώρες επιτάχυνε τις εργασίες ανάπτυξης πυραυλικής τεχνολογίας..»

Σημειώνεται πάντως ότι η ανάπτυξη πυραύλων με τόσο μεγάλα βεληνεκή αποτελεί σοβαρότατη ένδειξη περί αναπτύξεως πυρηνικών όπλων, διότι πύραυλοι συμβατικής γομώσεως με αυτά τα βεληνεκή έχουν περιορισμένη στρατιωτική αξία σε σύγκριση με το κόστος ανάπτυξης και κατασκευής τους. Η ίδια ένδειξη, κατά την άποψή μας, είναι χαρακτηριστική τόσο των προθέσεων του Ιράν όσο και της Τουρκίας. Η άποψη αυτή επιβεβαιώνεται από σχετικό δημοσίευμα στο φύλλο της εφημερίδος Milliyet, 23-11-2009, το οποίο αναγράφει τα ακόλουθα:

«Η Τουρκία είναι μία μουσουλμανική χώρα. Η πρώτη μουσουλμανική χώρα παγκοσμίως που κατασκεύασε εργοστάσιο παραγωγής πυρηνικής ενέργειας είναι το Πακιστάν, το οποίο αμέσως μετά κατασκεύασε ατομική βόμβα. Η δεύτερη μουσουλμανική χώρα που κατασκεύασε εργοστάσιο παραγωγής πυρηνικής ενέργειας είναι το Ιράν, το οποίο εισήλθε στη διαδικασία κατασκευής ατομικής βόμβας. Η Τουρκία, η οποία αποτελεί μία χώρα κλειδί στη Μέση Ανατολή, αν κατασκευάσει εργοστάσιο παραγωγής πυρηνικής ενέργειας, είναι σαφές ότι θα επιχειρήσει να κατασκευάσει ατομική βόμβα.»

http://www.geostrategy.gr/

Διαβάστε περισσότερα...

Εγκρίθηκε οριστικά στη Γαλλία ο νόμος για τη γενοκτονία των Αρμενίων

Ενέκρινε η γαλλική Γερουσία το νομοσχέδιο που ποινικοποιεί την άρνηση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, ένα θέμα που έχει ήδη δημιουργήσει ένταση τις σχέσεις της Γαλλίας με την Τουρκία.


Η απόφαση ελήφθη με ψήφους 127 υπέρ, έναντι 86 κατά. Με την έγκριση του κειμένου ως έχει, χωρίς τροποποιήσεις, από τη Γερουσία, το νομοσχέδιο αποκτά τελεσίδικα ισχύ νόμου.

Το κείμενο του νομοσχεδίου θα διαβιβασθεί πλέον στον Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος αναμένεται να το υπογράψει πριν τη διακοπή των συνεδριάσεων του Κοινοβουλίου στα τέλη Φεβρουαρίου, ενόψει του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών τον Μάρτιο.

Η Τουρκία έχει απειλήσει τη Γαλλία με αντίποινα σε περίπτωση που κύρωσης του νόμου. Μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου από τους βουλευτές στις 22 Δεκεμβρίου, η Τουρκία πάγωσε τη στρατιωτική και πολιτική συνεργασία της με το Παρίσι. Σύμφωνα με τουρκική πηγή, η Τουρκία είναι πιθανό να ανακαλέσει επ’ αόριστον τον πρεσβευτή της στο Παρίσι και να μειώσει τον αριθμό του διπλωματικού της προσωπικού.

Στην πρώτη του αντίδραση μετά την ψηφοφορία στη Γερουσία, ο υπουργός Δικαιοσύνης της Τουρκίας Σαντουλάχ Ερμίν χαρακτήρισε την απόφαση «πλήρη έλλειψη σεβασμού» από μέρους της Γαλλίας στη χώρα του.

www.naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Κύπρος: Ενεργειακή γέφυρα Ελλάδας - Ισραήλ

Η Κύπρος θα συνδεθεί με Ελλάδα και Ισραήλ με το μεγαλύτερο στον κόσμο καλώδιο

"Η" 23/1

Η Κύπρος ενεργειακά θα πάψει να είναι νησί, μετά την υλοποίηση του πιο φιλόδοξου ενεργειακού έργου για τον 21ο αιώνα EuroAsia Interconnector, ανακοίνωσε στη Λευκωσία ο πρόεδρος της ΔΕΗ - Quantum Energy Νάσος Κτωρίδης.

Στόχος της εταιρείας είναι να συνδέσει με υποθαλάσσιο ηλεκτρικό καλώδιο το Ισραήλ, την Κύπρο και την Ελλάδα μεταξύ τους
και κατ' επέκταση με το Πανευρωπαϊκό Ηλεκτρικό Δίκτυο, που αποτελεί το πρώτο εγχείρημα ενεργειακής σύνδεσης μεταξύ Ευρώπης και Ασίας.

Όπως ανακοινώθηκε, πρόκειται για το πλέον μεγαλεπήβολο έργο που έγινε μέχρι στιγμής στον κόσμο τόσο σε ό,τι αφορά το μήκος του καλωδίου όσο και το βάθος που αυτό θα ποντισθεί.

Το κόστος του έργου αναμένεται να ανέλθει στο 1,5 δισ. ευρώ και θα χρειασθεί 36 μήνες έως ότου ολοκληρωθεί. Με χρόνο έναρξης το 2013 το έργο θα μπορεί να τεθεί σε λειτουργία το 2016. Το κόστος του έργου αναμένεται να αποσβεσθεί περίπου σε τέσσερα χρόνια.

Το έργο έχει δυνατότητα μεταφοράς ενέργειας συνολικής ισχύος 2.000 MW, ενώ τα συμβαλλόμενα μέρη είναι η ΔΕΗ-Quantum Energy από την Κύπρο, η ΔΕΗ από την Ελλάδα και θεσμικοί φορείς από το Ισραήλ.

Ο κ. Κτωρίδης είπε ότι η αναμενόμενη απόδοση του έργου ανέρχεται σε 17,5 δισ. ευρώ κατά τη διάρκεια ζωής του καλωδίου. Πρόσθεσε, όμως, ότι ο υπολογισμός των εισοδημάτων είναι τρεις φορές πιο συντηρητικός σε σχέση με άλλα αντίστοιχα παράδειγμα στη βόρεια Ευρώπη.

Η απόσβεση του έργου, σύμφωνα με τον Πρόεδρο της ΔΕΗ-Quantum Energy, θα γίνει σε 1.500 μέρες από την ημέρα λειτουργίας του, ενώ τη χρηματοδότηση του έργου θα την αναλάβει η ΔΕΗ-Quantum Energy.

Το μήκος του καλωδίου μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ θα είναι 155 ναυτικά μίλια, μεταξύ Κύπρου και Κρήτης 320 ναυτικά μίλια και μεταξύ Κρήτης και Πελοποννήσου 65 ναυτικά μίλια. Πρόσθεσε εξάλλου ότι το μέγιστο βάθος πόντισης του καλωδίου είναι τα 2.000 μέτρα, ενώ το καλώδιο, βάρους 60 κιλών ανά μέτρο, θα θαφτεί σε βάθος ενός μέτρου κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας.

Αναφερόμενος στην Ελλάδα ο κ. Κτωρίδης είπε ότι η χώρα είναι ελλειμματική σε ενέργεια κατά 1.000 MW το χρόνο και αναγκάζεται να εισάγει επιπρόσθετη ηλεκτρική ενέργεια.

Απαντώντας σε ερωτήσεις, ο κ. Κτωρίδης είπε ότι η μεταφορά ενέργειας μέσω του καλωδίου αναμένεται να ξεκινήσει από το Ισραήλ, το οποίο επιδιώκει την εξαγωγή ενέργειας που θα παράγει από το φυσικό αέριο.

Συμπλήρωσε όμως ότι και η Κύπρος θα μπορέσει να χρησιμοποιήσει το καλώδιο για εξαγωγή ενέργειας προς την Ευρώπη, όταν θα έχει τη δυνατότητα αυτή.

Σε άλλη ερώτηση, ο κ. Κτωρίδης ανέφερε ότι το έργο δεν ανατρέπει τους σχεδιασμούς για δημιουργία τερματικού υγροποίησης φυσικού αερίου στην Κύπρο με στόχο την εξαγωγή του, καθώς το καλώδιο στοχεύει στη μεταφορά της παραγόμενης ενέργειας από την πρώτη ύλη.

Είπε επίσης ότι πιθανός αγοραστής της ενέργειας που θα μεταφέρεται από το καλώδιο είναι όλη η Ευρώπη, καθώς η ενεργειακή ζήτηση είναι αυξημένη. Ως παράδειγμα, έφερε την απόφαση της Γερμανίας να σταματήσει την παραγωγή ενέργειας από τους πυρηνικούς της αντιδραστήρες ως το 2020, μετά το ατύχημα στον πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα, κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια
20.000 MW.

Πρόσθεσε επίσης ότι ίσως χρειαστεί μελλοντικά η κατασκευή και δεύτερου ή ακόμη και τρίτου καλωδίου για τη μεταφορά ενέργειας προς την Ευρώπη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διαβάστε περισσότερα...

Συμφωνία στην ΕΕ για επιβολή εμπάργκο πετρελαίου στο Ιράν - Αναβολή εφαρμογής ως την 1η Ιουλίου λόγω Ελλάδας

Οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ κατέληξαν σε συμφωνία για την επιβολή εμπάργκο στην εισαγωγή, αγορά και μεταφορά ιρανικού αργού και προϊόντων του κατά τη σύνοδό τους στις Βρυξέλλες, σύμφωνα με διεθνή ΜΜΕ που επικαλούνται Ευρωπαίους αξιωματούχους.

Ωστόσο, η πλήρης εφαρμογή του εμπάργκο αναμένεται να αναβληθεί μέχρι την 1η Ιουλίου. Σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ η αναβολή εφαρμογής του μέτρου μέχρι την 1η Ιουλίου για προϋφιστάμενα συμβόλαια οφείλεται σε πιέσεις της Ελλάδας, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές ιρανικού πετρελαίου για την κάλυψη των ενεργειακών της αναγκών. Εξάλλου, σύμφωνα με το πρακτορείο Dow Jones [.DJI] , αναμένεται ειδική ανακοίνωση για την Ελλάδα.

«Η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα δεν είναι η καλύτερη αυτή τη στιγμή και δικαίως μας ζητούν να τους βοηθήσουμε να βρουν μια λύση», επισήμανε νωρίτερα διπλωματική πηγή στο Reuters.

Επιπλέον, οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ υιοθέτησαν ρήτρα αναθεώρησης, βάσει της οποίας τα εν λόγω μέτρα θα επαναξιολογηθούν μέχρι την 1η Μαΐου.

H σύνοδος ενέκρινε επίσης την επιβολή κυρώσεων εναντίον της ιρανικής Κεντρικής Τράπεζας με στόχο τη διακοπή της χρηματοδότησης του πυρηνικού προγράμματος.

Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Κάθριν Αστον δήλωσε ότι ελπίζει οι οικονομικές κυρώσεις να συμβάλουν ώστε να πειστεί η Τεχεράνη να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

«Επιθυμώ η πίεση από τις κυρώσεις να οδηγήσει σε διαπραγματεύσεις. Επιθυμώ να δω το Ιράν να έρχεται πίσω στο τραπέζι και είτε να αρχίσει από τις ιδέες που αφήσαμε στο τραπέζι πέρυσι ή να έρθει με τις δικές του προτάσεις», δήλωσε η Αστον.

Εν τω μεταξύ, το Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι το αμερικανικό αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln, μία φρεγάτα του βρετανικού ναυτικού και ένα γαλλικό πολεμικό πλοίο πέρασαν από τα Στενά του Ορμούζ χωρίς να υπάρξει πρόβλημα παρά τις απειλές του Ιράν να κλείσει το πέρασμα.

Ωστόσο, υψηλόβαθμο μέλος του ιρανικού κοινοβουλίου δήλωσε στη συνέχεια ότι η Τεχεράνη θα κλείσει τα Στενά του Ορμούζ αν εφαρμοστεί το εμπάργκο στο ιρανικό πετρέλαιο.

«Αν διαταραχθεί κατά οιονδήποτε τρόπο η πώληση ιρανικού πετρελαίου, τα Στενά του Ορμούζ θα κλείσουν σίγουρα», δήλωσε ο Μοχάμαντ Κοσαρί, αντιπρόεδρος της επιτροπής εξωτερικών και εθνικής ασφάλειας του κοινοβουλίου, στο ημιεπίσημο πρακτορείο Fars

www.naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Υπέρ της αύξησης της στρατιωτικής θητείας το Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών

Πριν λίγες ημέρες είχαμε καταγγείλει τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Δημήτρη Αβραμόπουλο ότι άνοιξε, ως μη όφειλε, διάλογο με "Δίκτυα Ελεύθερων Φαντάρων" που διαπράττουν ποινικά αδικήματα, και είχαμε ρωτήσει τον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας κ. Σαμαρά, αν αυτός ο υπουργός εκφράζει τις θέσεις του κόμματός του.

Απάντηση δεν πήραμε, ούτε από τον κ. Αβραμόπουλο, ούτε από τον κ. Σαμαρά... Στο θέμα όμως πήρε θέση ένα άλλο κόμμα, το Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών, με μια εύστοχη δήλωση του υπευθύνου Άμυνας και Εξωτερικής Πολιτικής κ. Παναγιώτη Χατζηπέρου, ο οποίος στηλίτευσε τη δημοσιοσχετίστικη στάση του ΥΕΘΑ και το δημόσιο διάλογό του με "Δίκτυα Σπάρτακος" και άλλα φαιδρά.

Επιπλέον, το Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών τοποθετήθηκε ευθέως υπέρ της αύξησης της στρατιωτικής θητείας, με το ορθό σκεπτικό ότι θα δώσει τη δυνατότητα της επάνδρωσης των μονάδων, της αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού και της δημιουργίας βάθους με εκπαιδευμένη εφεδρεία. Είναι επίσης αξιοπρόσεκτη η τοποθέτηση ότι η συμμετοχή σε ΝΑΤΟϊκές αποστολές, την οποία κυρίως εξυπηρετεί η πρόσληψη ΕΠΟΠ, έχει δευτερεύουσα σημασία σε σύγκριση με την άμυνα της χώρας. Είχαμε πολύ καιρό να ακούσουμε τέτοια τοποθέτηση, από οποιοδήποτε ελληνικό κόμμα...

Η δήλωση του υπευθύνου του τομέα Άμυνας και Εξωτερικής Πολιτικής του "Πανελληνίου Άρματος Πολιτών" κ. Παναγιώτη Χατζηπέρου έχει ως εξής:


"Την ώρα που η Χώρα περνά την πιο κρίσιμη περίοδο της νεότερης ιστορίας της, είναι ανησυχητικό ότι, η Κυβέρνηση δεν ασχολείται με τα εθνικά θέματα, κα την εθνική άμυνα.

Ο αρμόδιος Υπουργός αναλώνεται σε τακτικές δημοσίων σχέσεων φτάνοντας στο σημείο να ανοίγει διάλογο στο διαδίκτυο περί στρατιωτικής θητείας, με ανώνυμες ομάδες!

Έτσι, ενώ τα Γενικά Επιτελεία Ενόπλων Δυνάμεων έχουν επισημάνει τα προβλήματα στελέχωσης και λόγω της μειωμένης στρατιωτικής θητείας, ο κ. Υπουργός προτιμά να αερολογεί αναλογιζόμενος το πολιτικό κόστος, συνεχίζοντας μια λογική που οδήγησε την χώρα στην σημερινή κατάσταση.

Η σταδιακή μείωση της στρατιωτικής θητείας σε μια περίοδο τόσο κρίσιμη με τα εθνικά θέματα σε έξαρση ήταν ότι, χειρότερο που μπορούσαν να κάνουν σε βάρος της Χώρας.

Η λύση των ΕΠΟΠ φάνηκε να κινείται προς την σωστή κατεύθυνση ως προς την Νατοϊκές απαιτήσεις και τη συμμετοχή μας, σε διεθνείς αποστολές.

Για εμάς, οι αποστολές αυτές είναι δευτερευούσης σημασίας.

Τώρα, προέχει η Εθνική Άμυνα αφού, η γειτονιά μας ολόκληρη η ανατολική Μεσόγειος μοιάζει καζάνι που είναι έτοιμο να εκραγεί.

Η επάνδρωση – στελέχωση των μονάδων πρέπει να είναι πλήρης και ολοκληρωμένη.

Η αύξηση της θητείας είναι αναγκαία γιατί, θα δώσει τη δυνατότητα της επάνδρωσης των μονάδων, της αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού και της δημιουργίας βάθους με εκπαιδευμένο προσωπικό.

Η προσφορά στην Πατρίδα είναι απαραίτητη σήμερα περισσότερο από κάθε φορά.

Οι Ένοπλες Δυνάμεις και η ασφάλεια της Χώρας δεν προσφέρονται για δημόσιες σχέσεις του κάθε περαστικού υπουργού.

Κάποια στιγμή πρέπει, να γίνουμε υπεύθυνοι Έλληνες, υπεύθυνοι πατριώτες. Και αυτή η στιγμή είναι Τώρα".

Προσυπογράφουμε κάθε λέξη της δήλωσης αυτής. Σε μια εποχή που όλοι "λουφάζουν" μπροστά στο τεράστιο πρόβλημα ή "πετούν τη μπάλα στην εξέδρα", είναι πραγματικά παρήγορο και ελπιδοφόρο να βλέπει κανείς ένα πολιτικό κόμμα να παίρνει σαφή θέση, προκρίνοντας τη μόνη ρεαλιστική λύση. Συγχαρητήρια και καλή συνέχεια.

Διαβάστε περισσότερα...

Παρουσίαση του δίτομου βιβλίου του Μάνου Ηλιάδη στην Καλαμάτα

Μέσα στην ερημιά του τοπίου της πολιτικής καθημερινότητας και του σκηνικού οικονομικής αφαίμαξης και κοινωνικής εξαθλίωσης που επέβαλαν στη χώρα οι διεθνείς τοκογλύφοι και το σαθρό πολιτικό σύστημα της χώρας, η εκδήλωση του Best και της «ΦΩΝΗΣ» με τις εκδόσεις INFOΓΝΩΜΩΝ για την πρώτη πανελλήνια παρουσίαση του βιβλίου του Μάνου Ηλιάδη «Η μυστική δράση των Τούρκων στην Ελλάδα και η σύγχρονη ΜΙΤ», ήταν όαση εθνικής αφύπνισης και προβληματισμού για το παρόν και το μέλλον του Ελληνισμού.
Τόσο το κύρος και η εγκυρότητα του συγγραφέα-δημοσιογράφου Μάνου Ηλιάδη, που αναγνωρίζουν οι πάντες, όσο και η δυναμική των ομιλητών Σάββα Καλεντερίδη και Φαήλου Κρανιδιώτη, καθήλωσαν το πολυπληθές κοινό του Πνευματικού Κέντρου, που αψηφώντας το τσουχτερό κρύο και τις πολλαπλές επιλογές εκδηλώσεων, συνέρρευσε για να παρακολουθήσει μια εκδήλωση ευαισθητοποίησης για ένα μείζον εθνικό θέμα, όπως είναι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Το μήνυμα έδωσαν με το χαιρετισμό τους ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας, ο δήμαρχος Καλαμάτας και ο βουλευτής Γιάννης Λαμπρόπουλος, οι οποίοι συνεχάρησαν τη «ΦΩΝΗ» και το Best για την πρωτοβουλία να διοργανώσουν μια ξεχωριστή εκδήλωση, κόντρα στα τετριμμένα, για ένα θέμα που αφορά το ελληνικό έθνος. Ο καθένας χρησιμοποίησε μια ξεχωριστή φράση για το μήνυμα της εκδήλωσης: «ευαισθητοποίηση», είπε ο Μητροπολίτης, «αφύπνιση» ο δήμαρχος, «επαγρύπνηση» ο βουλευτής.
Σε αυτά τα μηνύματα εστίασαν και οι ομιλητές Θέμης Κανελλόπουλος που παρουσίασε και συντόνισε την εκδήλωση, καθώς και οι ομιλητές Μάνος Ηλιάδης, Σάββας Καλεντερίδης και Φαήλος Κρανιδιώτης.
Ο καθένας μέσα από τη δική του οπτική, αλλά όλοι μαζί από τη σκοπιά της Ελλάδας που πρέπει να αντισταθεί στα υπονομευτικά σχέδια της Τουρκίας, ανακτώντας το χαμένο έδαφος και μη υποκύπτοντας στις πιέσεις των ισχυρών για τη διευθέτηση και την εξυπηρέτηση συμφερόντων.
Ζωντανός και ο διάλογος που αναπτύχθηκε με το κοινό στην αίθουσα, αλλά και στο φουαγιέ κατά τη μικρή δεξίωση που πρόσφερε το Μεσσηνιακό Κέτερινγκ προς τιμήν των προσκεκλημένων.
Αξίζει να σημειώσουμε την κίνηση του δημάρχου Παναγιώτη Νίκα να υποδεχθεί θερμά τους ομιλητές στο Δημαρχείο (φωτό), πριν την εκδήλωση, προσφέροντάς τους συμβολικά δώρα από την Καλαμάτα και συζητώντας μαζί τους για τα κρίσιμα θέματα που πραγματεύεται το βιβλίο, ενώ ανταποκρινόμενος στο ενδιαφέρον τους για τα τοπικά ζητήματα τους ενημέρωσε για την κατάσταση της πόλης και τις προοπτικές της.
Και οι τρεις μίλησαν με θερμά λόγια για την Καλαμάτα και ευχαρίστησαν το δήμαρχο για την τιμητική υποδοχή. Βεβαίως υπήρξαν και οι μικροψυχίες και η προσπάθεια υποβάθμισης της εκδήλωσης, από τους γνωστούς και μη εξαιρετέους «κομπλεξικούς». Αλλά τι να κάνουμε, αυτοί πάντα θα υπάρχουν για να σηματοδοτούν τον αρνητισμό και την μικροπρέπεια, αφού θεωρούν ότι η κοινωνία και η πόλη περιστρέφονται γύρω από τη ματαιοδοξία τους! Ευτυχώς που υπάρχουν και αυτοί που με την κραυγαλέα μίζερη στάση τους, αποτρέπουν την κοινωνία από τη λάθος κατεύθυνση! Έτσι κι αλλιώς ο μικρόκοσμός τους συρρικνώνεται...
Θ.Τ.Εφημερίδα ΦΩΝΗ

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2012/01/blog-post_2073.html

Διαβάστε περισσότερα...

Επίσημη παρουσίαση του NEURON με "άρωμα" ΕΑΒ

Χθες 19 Ιανουαρίου παρουσιάστηκε επίσημα στην αεροπορική βάση του Istres στη Γαλλία, το πρωτότυπο του ευρωπαϊκού Μη Επανδρωμένου Μαχητικού Αεροσκάφους (UCAV) nEUROn, προϊόν πολυεθνικού προγράμματος με συμμετοχή της Γαλλίας, της Σουηδίας, της Ισπανίας, της Ελβετίας, της Ιταλίας και της Ελλάδας.

Το nEUROn παρουσιάστηκε στους εκπροσώπους των έξι χωρών από τον Charles Edelstenne, Πρόεδρο της Dassault Aviation. Στην τελετή παρέστη και ο Serge Dassault, καθώς και εκπρόσωποι της βιομηχανικής ομάδας εταιρειών του nEUROn, που περιλαμβάνει τη Saab από τη Σουηδία, την Alenia Aermacchi από την Ιταλία, την EADS-CASA από την Ισπανία, τη RUAG από την Ελβετία και την ΕΑΒ από την Ελλάδα.

Η παρουσίαση αυτή συνιστά ένα σημαντικό σημείο καμπής μετά από πέντε χρόνια σχεδίασης, ανάπτυξης, παραγωγής, συναρμολόγησης και τις πρώτες στατικές δοκιμές του nEUROn. Οι πρώτες δοκιμές κινητήρα θα γίνουν πολύ σύντομα, με στόχο η πρώτη πτήση να γίνει στα μέσα του 2012. Στη συνέχεια θα διεξαχθεί μια πλήρης σειρά δοκιμαστικών πτήσεων επί δύο χρόνια στη Γαλλία, τη Σουηδία και την Ιταλία. Οι δοκιμές αυτές θα εξετάσουν τα πτητικά χαρακτηριστικά, τα χαρακτηριστικά απόκρυψης από ραντάρ (stealthiness), τη βολή όπλων αέρος - εδάφους από εσωτερική αποθήκη οπλισμού, την ένταξη σε περιβάλλον C4Ι, καθώς και την ομαλή εισαγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών στον εναέριο χώρο.

Tο πρόγραμμα nEUROn, που ξεκίνησε με πρωτοβουλία του γαλλικού υπουργείου Άμυνας το 2003, συνιστά τριπλή "πρωτιά" για τις συμμετέχουσες ευρωπαϊκές χώρες, καθώς είναι το πρώτο μαχητικό αεροσκάφος με χαρακτηριστικά stealth, το πρώτο UCAV που αναπτύχθηκε συνεργατικά και το πρώτο μαχητικό αεροσκάφος που σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε αποκλειστικά σε εικονική πλατφόρμα. Σε σύντομη ομιλία του, ο κ. Charles Edelstenne είπε ότι τώρα εναπόκειται στις κυβερνήσεις που χρηματοδότησαν το nEUROn να σκεφτούν για τη συνέχεια του προγράμματος, ώστε να αξιοποιήσουν με τον καλύτερο τρόπο την εμπειρία που κερδήθηκε στα πέντε χρόνια του προγράμματος ανάπτυξης.

Το UCAV έχει μοναδικά επιχειρησιακά χαρακτηριστικά όπως να πετά με υψηλές ταχύτητες, λίγα μέτρα πάνω από το έδαφος, με απόλυτα stealth χαρακτηριστικά. Το αεροσκάφος μπορεί να επιχειρεί στις πιο δύσκολες αποστολές -όπως καταστολή αεράμυνας- χωρίς να υπάρχει κίνδυνος απώλειας χειριστή ενώ το κόστος του είναι κλάσμα του κόστους των σύγχρονων μαχητικών. Στο πλαίσιο της ισότιμης συμμετοχής της ΕΑΒ στην Κοινοπραξία, υψηλής τεχνολογικής αξίας τμήματα του αεροσκάφους σχεδιάστηκαν, αναπτύχθηκαν και κατασκευάστηκαν από Έλληνες Μηχανικούς της ΕΑΒ στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο Σχηματάρι Βοιωτίας.

Συγκεκριμένα, η ΕΑΒ ανέλαβε τη σχεδίαση και κατασκευή:

> του Συστήματος Εξαγωγής Καυσαερίων (Exhaust Assembly) που αποτελεί κρίσιμο σημείο εντοπισμού του ίχνους του αεροσκάφους (stealth)
> του οπισθίου μέρους της ατράκτου (Aft Fuselage) καθώς και
> του πίνακα ελέγχου των ηλεκτρονικών συστημάτων του αεροσκάφους πριν από την πτήση (VMS Avionics Test Rig).

Επιχειρησιακά, το νέο μαχητικό αεροσκάφος έχει σχεδιαστεί να πραγματοποιεί επιχειρήσεις Αέρος Εδάφους με εμπλοκή σε πλήρως ηλεκτρονικά δια-δικτυωμένο πληροφοριακό περιβάλλον:

> Επιχειρήσεις με πλήρη γεωμετρική και υπέρυθρη απόκρυψη
> Προσβολή στόχων επιφανείας με τη χρήση βομβών τοποθετημένων εσωτερικά της δομής με πολύ κλειστές απαιτήσεις από πλευράς διαθέσιμου χρόνου προσβολής του στόχου.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΑΒ κ. Τάσος Φιλιππάκος δήλωσε σχετικά:

«Η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία -με τη συμμετοχή της στην ανάπτυξη του αεροσκάφους UCAV από την αρχική φάση του σχεδιασμού- προέβαλε τη δυνατότητά της να παίξει διεθνώς πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάπτυξη τεχνολογιών αιχμής. Η συγκεκριμένη επιτυχία είναι αποτέλεσμα της στρατηγικής που εφαρμόζει με συνέπεια τα τελευταία χρόνια η ΕΑΒ για την Τεχνολογική Ανάπτυξη και Καινοτομία στοχεύοντας σε προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας. Αυτή η επιτυχία σημαίνει ότι, εφόσον το πρόγραμμα προχωρήσει σε στάδιο παραγωγής για τη διεθνή αγορά, η ΕΑΒ θα έχει διασφαλίσει τουλάχιστον την κατασκευή των τμημάτων που ανέπτυξε εξασφαλίζοντας έτσι σημαντικές εξαγωγικές πωλήσεις και θέσεις εργασίας. Θα πρέπει επίσης να τονισθεί ο σημαντικός ρόλος του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας με τη χρηματοδότηση του προγράμματος καθώς και την αμέριστη συμπαράστασή του στην εταιρεία καθ’ όλη τη διάρκεια υλοποίησής του. Νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω όλους τους εμπλεκόμενους -και πάνω από όλα τη Διεύθυνση Έρευνας, Σχεδίασης & Ανάπτυξης Αεροδιαστημικών Συστημάτων της ΕΑΒ- που συνέβαλε για να είμαστε σήμερα εδώ, σε μια ιστορική στιγμή για τον κλάδο της αεροναυπηγικής».

Διαβάστε περισσότερα...

Περί Ελαφρού Πεζικού - Μέρος Α΄

γράφει ο Βελισάριος

Μία πρόσφατη αναφορά στο Εν Κρυπτώ στις Ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις ως “ελαφρύ πεζικό” ξεσήκωσε έντονες αντιδράσεις από καταδρομείς, ιδιαίτερα παλαιότερους καταδρομείς, που θεώρησαν εαυτούς θιγμένους από αυτόν τον υποβιβασμό.


9ο Τάγμα Ευζώνων - Μανωλιάσα, 1913

Είναι μια αντίδραση κατανοητή όταν προέρχεται από (παλαιότερους, κυρίως) εφέδρους καταδρομείς.Δυστυχώς, φαίνεται ότι παρεμφερείς αντιλήψεις υπάρχουν και σε μόνιμα στελέχη, ή τουλάχιστον εκφράζονται προσχηματικά, και αυτές αποτελούν έναν από τους βασικούς λόγους της οργανωτικής κάμψης τους.

Αν και η έννοια του ελαφρού πεζικού είναι παλαιά και καλώς ορισμένη, υπάρχουν συχνά παρεξηγήσεις σχετικά με αυτήν, που πηγάζουν κυρίως από την στρεβλή της κατανόηση από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, οι οποίες τις αντιλαμβάνονται ως “ελαφρά εξοπλισμένες”, με βασικό χαρακτηριστικό την στρατηγική ευκινησία.

Για τη διευκρίνιση της έννοιας του ελαφρού πεζικού, της φύσης του και του ρόλου του, θα παραθέσουμε τρία χαρακτηριστικά κείμενα σχετικά με αυτό. Δυστυχώς, τα κείμενα είναι στα αγγλικά, καθώς ο χρόνος δε μας επιτρέπει να τα μεταφράσουμε. Ζητούμε εκ προοιμίου συγγνώμη από όποιον αναγνώστη δεν έχει τη δυνατότητα να τα διαβάσει.

Το πρώτο κείμενο, είναι του αμερικανού στρατιωτικού αναλυτή Michael Lind, και προέρχεται από μία εξαιρετική εργασία του 2007.(

Το 1ο Κεφάλαιο της εργασίας, που αναρτάται σήμερα, ορίζει τι είναι ελαφρύ πεζικό, αφ’ ενός ανατρέχοντας στην ιστορία, αφ’ ετέρου προσδιορίζοντας τα βασικά του χαρακτηριστικά. (Στο κείμενο, η έμφαση είναι δική μας).

DEFINING LIGHT INFANTRY

1. An historical approach to the concept of Light Infantry

Due to the different meanings of the word “light” the LI concept has been understood in diverse ways around of the world. These interpretations can be grouped into two similar, but at the same time different points of view. The present American concept of LI is related to “weight”. On the other hand, Europeans understand light as agility or operational versatility. Even though both interpretations are related to each other, an analysis of the historical evolution of IL will enable the reader to determine which one of these points of view best matches the original concept of LI.

The distinction between regular or line infantry (RI) and IL goes back to ancient Greece. At that time, RI was the phalanx, a formation that based its success on the execution of well rehearsed techniques and procedures by hundreds of hoplites and the firepower of their spears. Their tactics consisted of evolutions performed by the phalanx as a whole in which each warrior contributed to group survivability by adhering to carefully executed individual drills.

In contrast, the classic LI did not fight in rigid formations, nor adhere to any type of prescribed methods. Its usual mission was to provide flank protection to the phalanx, widely dispersed throughout a large area, their soldiers lacking the usual bronze armors that the hoplites wore. LI survivability was based on speed and the availability of a great number of projectiles and light hand-thrown weapons. LI tactics consisted mainly of individual actions or barely coordinated group maneuvers, like executing a march forward or withdrawing. The Romans applied the same concept to their legions, using auxiliary troops to support the RI line formations. However, the rise of cavalry blurred the noticeable difference that used to exist between RI and LI.

The Spanish Tercios of the XVI and XVII centuries signaled the return of infantry’s dominance, and especially LI’s. The development of light forces in Europe, like the French Chasseurs, the Prussian Jaegers, or the Austrians Grenz regiments, followed the old Greek concept: in contrast to the rigid maneuvers of the RI, the light units were agile, fast and able to operate independent from the army. The LI was employed in a decentralized way to protect the flanks of larger forces, executing raids and ambushes in restricted terrain and avoiding direct contact with the enemy. When it was wisely employed, LI prevailed over the enemy’s RI, thanks to its adaptability and reliance on creative tactics other than a standard doctrine. These capabilities were achieved by selecting high-quality troops to serve on LI ranks, usually those more familiar with the hard life in the country.

In spite of the proven superiority of LI over RI, the former was not developed as a permanent formation in Europe. LI only prospered during war times and was usually dissolved when the conflicts ended. Nevertheless, the catastrophic defeat in 1755 of the British forces under General Edward Braddock’s command by one small American LI force that employed unusual tactics and took advantage of terrain, speed, and loose formations, convinced England and France about the need to develop LI units as part of their permanent forces. This event led to the creation of the Roger’s Rangers and the Royal American Regiment, refined British counterparts of the American revolutionary LI.

Although LI disappeared in America afterwards, it definitively re-appeared in Europe during the peninsular campaign of Wellington at the beginning of the XIX century. The LI stopped being just an “undisciplined group of irregulars” and become professionally trained units, able to maneuver in a fast and organized way. Between 1790 and 1815 light forces proliferated, even evolving into light artillery and cavalry units, and assumed a more significant role on the battlefield. Like their Greek predecessors, the European light infantrymen covered RI’s advance or withdrawals and harassed the enemy by executing ambushes in their deep rear.

The appearance of the breech-loading rifle and machine gun contributed to the evolution of RI. To reduce the effectiveness of these new weapons RI developed lighter equipment and more flexible formations. These changes in RI organization and equipment defined the most important differences between both original concepts, that of agility, operational versatility, capability to live off the land, and decentralized command and control for LI. The Boers, the Jaeger battalions, mountain units and stormtrupp of the German army of World War I, General Wingate’s Chindits and both parachutist units from the Israeli Defense Forces and the British army are examples of contemporary LI.


Chindits

2. The LI concept

As previously indicated, the appearance of semi-automatic and automatic weapons broadened the differences between LI and RI. Until then, distinction between both was usually related to their organization or equipment, upon which the roots of the present American Armed Forces’ mistaken concept are based. The essential difference between RI and LI actually relied on an intangible factor: the mentality of light infantrymen.

The light infantryman characterizes himself by his mental strength. Their inborn capabilities (and the reason they were chosen to integrate LI units), reinforced by hard training, convinced them that they were able to overcome the most difficult situations that combat could present. The light infantrymen do not feel defeated when isolated or confronted by superior forces. They are able to perform their duties for long periods of time without any type of comfort or logistical support, obtaining what they need from the land or the enemy. They are neither physically nor psychologically tied to the rear by the necessity to maintain open lines of communications. This attitude of self confidence provides LI a great psychological advantage over its enemies. Coupled with the decentralized command philosophy, the LI operates at a high tempo. Despite numerical inferiority, the LI has been able to break the will of its enemies for this reason. This unpredictable ambush-mentality and reluctance to follow a specified method is the essence of IL.

This ambush mentality generates other secondary, but distinctive, characteristics. Among them are the ability and speed with which the LI adapts to the terrain in which it operates. Far from resisting the adverse environment conditions, LI exploits it by turning terrain roughness to its advantage, using the terrain as a shield, a weapon and a source of supplies at the same time. As a result, IL has an incomparable superiority in those terrains that restrict RI operations (especially mechanized and armored forces), usually allowing it to face and defeat larger and better equipped enemy forces. So LI has a distinctive operational versatility, being able to operate alone in restricted terrain or in a symbiotic relationship with line units. As a corollary, IL easily adapts itself to all type of operations, and faces the natural evolution of war with no need to modify substantially the way it operates. This characteristic determines that the LI is the only one able successfully to counter the challenge imposed by the current transition towards the Fourth Generation of War.

Although other specific characteristics of LI will be addressed in detail later, it is easy to realize that the historically appropriate meaning for the term “light” is not related to the American notion of weight, but to the European notion of agility or operational versatility. This nature is the result of a unique, creative, and aggressive mentality.


Rangers

belisarius21.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα...

Σοβαρό περιστατικό ασφαλείας με F-16 Block 52+

Η εμπειρία των χειριστών του διθέσιου μαχητικού αεροσκάφους F-16D Block 52+ της 337 Μοίρας, της 110 Πτέρυγας Μάχης στη Λάρισα, απέτρεψε τραγωδία την τελευταία στιγμή.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του ιστοτόπου www.defence-point.gr, κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής δραστηριότητας αποπροσγειώσεων (touch and go), προκλήθηκε αναδίπλωση των σκελών του συστήματος προσγείωσης, με αποτέλεσμα την ακινητοποίηση του αεροσκάφους εντός του διαδρόμου του αεροδρομίου (προφανώς το αεροσκάφος ακινητοποιήθηκε «με την κοιλιά», με αποτέλεσμα να προκληθούν μικρές υλικές ζημιές στα σκέλη και στις εξωτερικές δεξαμενές.

Ο κυβερνήτης και ο εκπαιδευόμενος, αμφότεροι Ιπτάμενοι αξιωματικοί μεγάλης εμπειρίας (ιδίως ο κυβερνήτης), μετά την ακινητοποίησή του, εκτέλεσαν τις προβλεπόμενες ενέργειες εγκατάλειψης του αεροσκάφους, χωρίς απολύτως κανένα πρόβλημα, ενώ ο σωστικός μηχανισμός της αεροπορικής βάσης έσπευσε έγκαιρα στο σημείο με αποτέλεσμα να αποφευχθούν «παρατράγουδα».

Αρμόδια επιτροπή διεξάγει ήδη έρευνα για τα αίτια του περιστατικού.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Η ανεκμετάλλευτη περιουσία των Ενόπλων Δυνάμεων και η λύση της αυτοχρηματοδότησης

Τη στιγμή που οι απανωτές περικοπές του προϋπολογισμού του Υπουργείου Εθνικής Αμυνας συνεχίζονται η τεράστια ακίνητη περιουσία των ταμείων των Ενόπλων Δυνάμεων είτε παραμένει ανεκμετάλλευτη είτε παραχωρείται για να εξυπηρετήσει κυρίως τοπικές ψηφοθηρικές ανάγκες.

Το ένα στρατόπεδο μετά το άλλο παραχωρούνται στους δήμους περιοχών όπου εκλέγονται διάφοροι αποφασίζοντες π.χ. τα στρατόπεδα Π. Μελά και Καρατάσου στην Θεσσαλονίκη, το στρατόπεδο του Τεχνικού Σώματος στην Καβάλα, το στρατόπεδο των Πεζοναυτών στη Χαλκίδα, το στρατόπεδο Λιόση στα Άνω Λιόσια και τέλος το μεγαλύτερο και καλύτερα εξοπλισμένο Κέντρο Νεοσύλλεκτων στη Κόρινθο. Ποιά είναι όμως αυτή η ακίνητη περιουσία των ταμείων των Ενόπλων Δυνάμεων και πως μπορεί αυτή να αξιοποιηθεί;

Την τεράστια αυτή περιουσία κατέγραψε λεπτομερώς, το 2006 με δική του πρωτοβουλία ο τότε ΥΦΕΘΑ κ. Γ. Λαμπρόπουλος και ανερχόταν σε 1.425 ακινητα για το ΤΕΘΑ με ένα σύνολο 252.600 χιλιάδες στρέμματα, 67 ακίνητα του ΤΕΣ με 1.495 στρέμματα και άλλα 77 ακινητα του ΤΑΑ με 563 στρέμματα, ήτοι ένα σύνολο 254.708 στρεμμάτων σε ολόκληρη τη χώρα. Οι θέσεις τους από την οποία προκύπτει και η τεράστια αξία τους παντού. Από το κέντρο της Αθήνας της Θεσσαλονίκης και κάθε μεγάλης πόλης της Ελλάδας μέχρι τη Μύκονο, τον Πόρο την Κέρκυρα, την Χίο την Λέσβο και τα Χανιά.
Στα ανωτέρω υπολογίζεται μία μεγάλη λίστα από Ναυτικά Οχυρά, τα οποία δεν χρησιμοποιούνται πια και αριθμός αστικών ακινήτων από απλά διαμερίσματα μέχρι κτίρια γραφείων που έχουν περιέλθει στα Ταμεία βάσει δωρεών και κληρονομιών. Ακόμη, στην περιουσία των Ταμείων υπάρχουν και ακίνητα στην αλλοδαπή όπως στην Κωνσταντινούπολη και στο Κάιρο.

Η αξιοποίηση της ανωτέρω περιουσίας θα μπορούσε να γίνει με τον τρόπο που εφήρμοσε το Γαλλικό Υπουργείο Άμυνας αξιοποιώντας τα τεράστιας αξίας ακίνητα μέσα στη γαλλική πρωτεύουσα και άλλες περιοχές με έναν μηχανισμό πώλησης-μίσθωσης τους αποφέροντας εκατομμύρια ευρώ έσοδα στον προϋπολογισμό του. Στην Ελλάδα τα ταμεία εκμισθώνουν κάποια ακινητα τα πιο αξιοποιήσιμα όμως παραχωρούνται κατά χρήση στη Τοπική Αυτοδιοίκηση. Το 2006 έγινε η πρώτη προσπάθεια οικονομικής εκμετάλλευσης του συνόλου της περιουσίας των ταμείων με ειδικό νομοσχέδιο το οποίο συνέταξε ο πρώην ΥΦΕΘΑ κ. Γ. Λαμπρόπουλος με το τίτλο «Ανώνυμη Εταιρεία Αξιοποιήσεως Περιουσίας του Ταμείου Εθνικής Άμυνας, του Ταμείου Εθνικού Στόλου και του Ταμείου Αεροπορικής Άμυνας».
Το νομοσχέδιο αυτό το οποίο υπεγράφη από όλους τους συναρμόδιους υπουργούς της τότε κυβέρνησης ουδέποτε κατετέθη στη Βουλή, διότι ο τότε υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γ. Αλογοσκούφης, για λόγους που μόνο ο ίδιος γνωρίζει, αρνήθηκε να το υπογράψει.
Δυστυχώς φαίνεται ότι για την πολύτιμη ακίνητη περιουσία των ταμείων δεν υπάρχει άλλος τρόπος αξιοποίησης παρά μόνο η παραχώρηση δωρεάν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου χωρίς το παραμικρό αντάλλαγμα ή οικονομικό όφελος για τα ταμεία και κατά συνέπεια για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Χρήστος Κουτσογιαννόπουλος
Ταξίαρχος (ε.α)
PhD Επιχειρησιακή Οργάνωση.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Πακιστανός ο ένας χειριστής του τουρκικού T-37C

Νέα τροπή λαμβάνει η υπόθεση του εκπαιδευτικού αεροσκάφους της τουρκικής Αεροπορίας T-37C το οποίο συνετρίβη στο Αιγαίο, στο ύψος της Σμύρνης, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους ο εκπαιδευτής και ο εκπαιδευόμενος. Οι απώλειες των χειριστών δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί, ωστόσο, έχοντας παρέλθει πολλές ώρες από το συμβάν με τα τουρκικά σωστικά μέσα να μην έχουν κατορθώσει να τους εντοπίσουν, θα πρέπει να θεωρούνται νεκροί.

Το περίεργο στην υπόθεση είναι ότι όπως αποκαλύπτει ο τουρκικός Τύπος, ο ένας εκ των δυο χειριστών ήταν Πακιστανός! Πρόκειται για τον επισμηναγό Μασούντ Χουσάιν Τσαχάρ, ο οποίος εμφανίζεται ως ο εκπαιδευτής, με εκπαιδευόμενο τον νεαρό χειριστή, υποσμηναγό Σερκάν Σαγκίρ, μόλις 23 ετών, καταγόμενο από την Ανατολία και την επαρχία Ερζινκάν, ο οποίος είχε προσφάτως αποφοιτήσει.

Η αιτιολογία που δίδεται από τον τουρκικό Τύπο είναι ότι ο Πακιστανός επισμηναγός εκπαίδευε τον νεαρό Τούρκο στο πλαίσιο διμερούς προγράμματος – συμφωνίας στρατιωτικών ανταλλαγών, ανάμεσα στην Τουρκία και το Πακιστάν.

Τι να υποθέσουμε; Ότι η τουρκική Αεροπορία δεν διαθέτει ικανούς εκπαιδευτές και τους αναζητά σε χώρες με αξιόλογες αεροπορικές δυνάμεις; Διότι η εξήγηση για το «πρόγραμμα στρατιωτικών ανταλλαγών» δεν είναι ικανοποιητική.

http://www.defence-point.gr/news/?p=34160

Διαβάστε περισσότερα...

Η Τουρκία κυβερνάται από Ισλαμιστές τρομοκράτες και πρέπει ν' αποβληθεί από το ΝΑΤΟ

Με αυτά τα λόγια ο Κυβερνήτης της πολιτείας του Τέξας και υποψήφιος για το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, Ρίκ Πέρρυ, απάντησε την ερώτηση αν πρέπει να παραμείνει η Τουρκία στο ΝΑΤΟ.



Η ερώτηση έγινε στο debate της πολιτείας της Νότιας Καρολίνας εν όψει των προκριματικών εκλογών εκεί, που θα παίξουν αποφασιστικό ρόλο στην εκλογή του υποψηφίου του Ρεπουμπλικανικού κόμματος που θ' αντιμετωπίσει τον πρόεδρο Ομπάμα στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου. Και καθώς η διαδικασία ολοκληρώνεται, όλοι οι υποψήφιοι χρησιμοποιούν όλα τα επιχειρήματα που έχουν στην διάθεσή τους προκειμένου να κερδίσουν τις προκριματικές εκλογές.






Ο κυβερνήτης του Τέξας αναφέρθηκε συγκεκριμένα σε περιστατικά βίας κατά των γυναικών και σε "φόνους τιμής" που ακόμα αποτελούν σύνηθες φαινόμενο στην Τουρκία. Πρότεινε μάλιστα να διακοπεί η οικονομική βοήθεια προς την Τουρκία. Το αξιοπερίεργο είναι ότι ο πρώην Σμηναγός (Ι) της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας και νυν Κυβερνήτης του Τέξας, δεν αναφέρθηκε καθόλου στις σχέσεις AKP-Ιράν, ενώ απλά έθιξε την επιδείνωση των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ.



Δεδομένης της κατάστασης που βρίσκεται η χώρα μας σήμερα, είναι εύκολη η δικαιολογία στο ερώτημα γιατί η Ελληνική διπλωματία δεν προσπαθεί να εκμεταλλευτεί παρόμοια γεγονότα προς όφελός μας. Και προ κρίσεως πάντως, η ίδια αδράνεια παρατηρούνταν, τόσο από την διπλωματική, όσο και από την πολιτική ηγεσία. Υπάρχουν πολλά που πρέπει ν' αλλάξουν στην χώρα μας, εκτός από την οικονομία.

Διαβάστε περισσότερα...

Κύριε Σαμαρά, αυτός ο υπουργός Εθνικής Άμυνας εκπροσωπεί τη Νέα Δημοκρατία;

Γράφει ο Βελισάριος

Στη μακρά διαδοχή υπουργών αμύνης της χώρας από τον Ευάγγελο Αβέρωφ και μετά, είναι πραγματικά δύσκολη υπόθεση να αποφασίσει κανείς ποιος υπήρξε ο χειρότερος. Οι διαδοχικοί πολιτικοί υπεύθυνοι για την άμυνα της χώρας – με ελάχιστες εξαιρέσεις – υπήρξαν ανίκανοι, άσχετοι και ανεύθυνοι, κι αυτά είναι μόνον οι πολιτικοί χαρακτηρισμοί – γιατί για πολλούς από αυτούς, τα προηγούμενα δεν υπήρξαν τα μόνα μεμπτά. Κάθε αποχώρηση γεννούσε ανακούφιση και μία κρυφή αισιοδοξία: πόσο χειρότερος θα μπορούσε να είναι ο επόμενος;

"Όλα τριγύρω αλλάζουνε, κι όλα τα ίδια μένουν". Μετά την αποχώρηση Μπεγλίτη, μάλλον αφελώς, η σκέψη ήταν πάλι η ίδια. "Μετά και από αυτόν, πόσο χειρότερος μπορεί να είναι ο επόμενος;"



Το παρελθόν του Δημήτρη Αβραμόπουλου στην πολιτική και την άσκηση εξουσίας δεν έδινε τις καλύτερες συστάσεις και δεν προϊδέαζε για τις καλύτερες προοπτικές. Πλην όμως, υπήρχε μια κρίσιμη παράμετρος.

Η συμμετοχή της Νέας Δημοκρατίας στην παρούσα κυβέρνηση υπήρξε προϊόν πολιτικής ανάγκης, και ως ένα βαθμό πολιτική υποχώρηση του Σαμαρά, που σχετίζεται με την οικονομική περιπέτεια της χώρας. Όμως ο Σαμαράς επέλεξε να μετατρέψει την ανάγκη της περιορισμένης συμμετοχής στην κυβέρνηση σε ένα σαφέστατο πολιτικό μήνυμα: η Νέα Δημοκρατία ζήτησε και ανέλαβε τα δύο υπουργεία που σχετίζονται με την εθνική ασφάλεια της χώρας: Εξωτερικών και Αμύνης. Ήταν, κατ' ουσίαν, μια έμμεση μομφή προς την προηγούμενη κυβέρνηση ότι δεν την εμπιστεύεται για τον χειρισμό της εθνικής ασφάλειας, και επιθυμεί, στο διάστημα που φέρει και αυτός την όποια, περιορισμένη ευθύνη, να έχει υπό το δικό του έλεγχο τους δύο αυτούς κρίσιμους τομείς.
Δεν έχουν προλάβει να περάσουν δύο μήνες από την ορκωμοσία της κυβέρνησης Παπαδήμου και ο υπουργός αμύνης έδωσε το στίγμα του.

· Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ενεπλάκη στην επίσκεψη του τούρκου υπουργού Εξωτερικών Νταβούτογλου στις Καστανιές, καθώς και σε ιδιωτική επίσκεψη του τούρκου υπουργού Μπαγίς, κατά τρόπο αντίθετο με την εξωτερική πολιτική της χώρας και επιζήμιο γι' αυτήν, κατά τρόπο αναξιοπρεπή για τη χώρα, εκτός των πολιτικών του αρμοδιοτήτων, εν αγνοία των πολιτικών υπευθύνων και εκτός διπλωματικού πρωτοκόλλου.

· Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος διακωμώδησε την έννοια της πειθαρχίας στο χώρο πολιτικής ευθύνης του, τις Ένοπλες Δυνάμεις, εμπλεκόμενος σε διάλογο, δια του Γραφείου Τύπου του, με "Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων - Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων", η οποία δεν αποτελεί απλώς εξτρεμιστική πολιτική ομάδα, αλλά είναι υπόλογη για ποινικά αδικήματα.

Ο κύριος Αβραμόπουλος είναι, βέβαια, μέλος της κυβέρνησης Παπαδήμου, και τυπικά ο έλεγχός του ανήκει στον πρωθυπουργό. Όμως όλοι γνωρίζουμε ότι αποτελεί μια ιδιόμορφη κυβέρνηση, και ότι ο κ. Αβραμόπουλος είναι ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας σε αυτήν. Ο έλεγχός του εναπόκειται αποκλειστικά στον κ. Σαμαρά, εξ ονόματος του οποίου συμμετέχει στην κυβέρνηση, και τον οποίον εκπροσωπεί σε αυτήν.

Το ερώτημα που τίθεται, λοιπόν, είναι τόσο απλό όσο και αμείλικτο:
Κύριε Σαμαρά, οι ενέργειες του κ. Αβραμόπουλου στο υπουργείο Αμύνης τελούν υπό την πολιτική έγκρισή σας; Aποτελούν έκφραση της πολιτικής αντίληψης του κόμματός σας;

Αν όχι, αναμένουμε να καταστεί αυτό σαφές. Σαφές στους πολίτες, όχι στους διαδρόμους της "Συγγρού".
Αν ναι, είναι ευτύχημα που μας το καθιστάτε σαφές εγκαίρως, πριν από τις εκλογές.

Και, δυστυχώς, σε αυτή την περίπτωση θα ισχύει το γνωστό: "Που 'σαι νιότη που 'δειχνες πως θα γινόμουν άλλος".

Διαβάστε περισσότερα...

Το «κούρεμα», το PSI, τα ομόλογα και το βρετανικό δίκαιο

Tου Σταυρου Λυγερου

Ηταν εξ αρχής σαφές ότι χωρίς γενναίο κούρεμα του ελληνικού χρέους ελπίδα διεξόδου από την κρίση δεν μπορούσε να υπάρξει. Από αυτές τις στήλες το τονίζαμε, αλλά ο Παπανδρέου δεν ήθελε να ακούσει κουβέντα για κούρεμα, επικαλούμενος το εθνικό συμφέρον! Ενάμιση χρόνο μετά, οι ίδιοι που ξόρκιζαν το κούρεμα το έχουν αναγάγει στην απόλυτη σωτηρία. Ο Παπαδήμος, μάλιστα, το ξόρκιζε μέχρι προ τριμήνου.

Η καθυστέρηση είχε συνέπειες. Στους 20 μήνες από την ψήφιση του Μνημονίου, η μερίδα του λέοντος από το δάνειο των 110 δισ. δόθηκε για να πληρωθούν στο ακέραιο τόκοι και χρεολύσια στους δανειστές, και όχι για μισθούς και συντάξεις όπως ισχυρίζονται οι ντόπιοι προπαγανδιστές. Εάν το κούρεμα είχε γίνει τον Μάιο 2010, το χρέος θα είχε μειωθεί κατά μερικές δεκάδες δισ. Τότε η ελληνική κρίση ήταν περισσότερο συστημικός κίνδυνος για την Ευρωζώνη απ’ ό, τι σήμερα. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε διαπραγματευτική ισχύ. Δεν είχε, όμως, πολιτική βούληση.

Η ζημιά δεν περιορίστηκε εδώ.
Το δάνειο των 110 δισ. από την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ δεν κουρεύεται και επιπροσθέτως υπάγεται στο βρετανικό δίκαιο, δηλαδή είναι ενυπόθηκο. Το συζητούμενο αυτές τις ημέρες κούρεμα αφορά 206 δισ., ενώ το συνολικό χρέος είναι πάνω από 370 δισ. Από το κούρεμα θα εξαιρεθούν και τα ελληνικά ομόλογα που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Τα ομόλογα αυτά συνολικής ονομαστικής αξίας 55 - 60 δισ. έχουν αγοραστεί σε πολύ χαμηλότερη τιμή (υπολογίζεται γύρω στα 40 δισ.) από τη δευτερογενή αγορά. Η ΕΚΤ απαιτεί να τα εισπράξει στο ακέραιο, δηλαδή να κερδοσκοπήσει ασυστόλως σε βάρος ενός σκληρά δοκιμαζόμενου μετόχου της (Ελλάδας). Η ΕΚΤ δεν δέχεται ούτε να αντικαταστήσει τα ομόλογα που κατέχει με νέα, η ονομαστική τιμή των οποίων να είναι η τιμή αγοράς των παλιών, ώστε να μη χάσει ούτε ένα ευρώ.

Με το PSI, στην ιδανική περίπτωση το χρέος θα μειωθεί κατά 100 δισ. Θα κουρευτούν όμως και τα ομόλογα που έχουν στα χέρια τους τα ελληνικά ασφαλιστικά Ταμεία (περίπου 25 δισ.) και οι ελληνικές τράπεζες (περίπου 50 δισ.). Επειδή, όμως, η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να καλύψει κάπως τις απώλειες των ασφαλιστικών Ταμείων και να επανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες, η πραγματική ελάφρυνση του χρέους θα είναι μικρότερη από 70 δισ.

Και αυτά στην ελάχιστα πιθανή περίπτωση που τελικώς συμμετάσχουν όλα τα hedge funds, τα οποία υπολογίζεται ότι κατέχουν περίπου 80 από τα 206 δισ. Τα περισσότερα hedge funds αντιδρούν παρότι έχουν αγοράσει τα ελληνικά ομόλογα σε τιμές 30 - 40% της ονομαστικής αξίας τους και ως εκ τούτου θα κερδίσουν ένα 10 - 20% και μετά το κούρεμα. Αλλα αντιδρούν επειδή κατέχουν ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) και θέλουν να τα ενεργοποιήσουν και άλλα επειδή ελπίζουν ότι μπορούν να εκβιάσουν για να εξασφαλίσουν υψηλά επιτόκια για τα νέα ομόλογα - κατά πιθανότητα 30ετούς διάρκειας.

Ας σημειωθεί ότι οι τοκογλυφικές απαιτήσεις των τραπεζών για επιτόκια 7 - 8% αναχαιτίσθηκαν όχι τόσο λόγω της αντίστασης της κυβέρνησης Παπαδήμου όσο λόγω της παρέμβασης του ΔΝΤ. Το συζητούμενο επιτόκιο είναι της τάξεως του 4 - 5%, αλλά φαίνεται ότι υπάρχει πρόβλεψη για αύξησή του στην πορεία των ετών.

Εκτός από το γεγονός ότι το PSI είναι ανεπαρκές για να καταστήσει το ελληνικό χρέος εξυπηρετήσιμο, θα υπαγάγει τα νέα ομόλογα στο βρετανικό δίκαιο. Το ίδιο θα ισχύσει και για τη νέα δανειακή σύμβαση. Η κυβέρνηση Παπαδήμου έχει ήδη συμφωνήσει και για τα δύο. Με άλλα λόγια, ενώ μέχρι πριν από δύο χρόνια όλο το ελληνικό χρέος υπαγόταν στο ελληνικό δίκαιο, θα γυρίσει στο βρετανικό. Οι δανειστές θα μπορούν να βάλουν στο χέρι περιουσιακά στοιχεία και έσοδα του ελληνικού κράτους, τη στιγμή που αυτό δεν θα μπορεί να ικανοποιήσει στοιχειώδεις ανάγκες του πληθυσμού.

Οι επιπτώσεις της αλλαγής θα είναι ακόμα πιο καταστροφικές στην καθόλου απίθανη περίπτωση που και αυτό το πρόγραμμα ναυαγήσει και η Ελλάδα βρεθεί εκτός Ευρωζώνης. Εάν το χρέος υπαγόταν στο ελληνικό δίκαιο, βασίμως πιθανολογούμε ότι τα ελληνικά δικαστήρια, που θα έκριναν, θα αποφάσιζαν ότι το χρέος θα μεταφερόταν σε νέες δραχμές. Αυτό σημαίνει ότι το χρέος θα υφίστατο υποτίμηση ακριβώς όσο και η νέα δραχμή και θα υφίστατο κάθε χρόνο πρόσθετο κούρεμα αναλόγως του ντόπιου πληθωρισμού.

Με την υπαγωγή του χρέους στο βρετανικό δίκαιο, βασίμως πιθανολογούμε ότι το χρέος θα παραμείνει σε ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι θα διπλασιαστεί λόγω της αναπόφευκτης υποτίμησης της νέας δραχμής. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση Παπαδήμου θα έχει καταφέρει στην ολιγόμηνη θητεία της να ολοκληρώσει το καταστροφικό έργο της κυβέρνησης Παπανδρέου, καθιστώντας την Ελλάδα έρμαιο των δανειστών της για πολλά πολλά χρόνια.

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα...

Δομή Δυνάμεων ΕΣ - Οι Ειδικές Δυνάμεις, Μέρος Β΄

γράφει ο Βελισάριος


Αν γίνει δεκτός ο διαχωρισμός του ελληνικού χώρου σε τρία θέατρα επιχειρήσεων, τότε οι επιχειρησιακές ανάγκες μπορούν να διατυπωθούν με βάση αυτό το διαχωρισμό:

Θέατρο επιχειρήσεων Αιγαίου

Με το υφιστάμενο καθεστώς, στο θέατρο επιχειρήσεων του Αιγαίου Πελάγους δραστηριοποιούνται δύο σχηματισμοί επίλεκτου ελαφρού πεζικού: Η 32α Ταξιαρχία Πεζοναυτών και η 13η Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων (πρακτικά, δυνάμεως συντάγματος), σε δύο διακριτούς ρόλους:


Η 32α Ταξιαρχία στο ρόλο της αμφίβιας συμβατικής δύναμης στη διάθεση του Αρχιστρατήγου για την επέμβαση σε περίπτωση συμβατικών επιχειρήσεων. Σε παλαιότερο σημείωμα έχουμε εκθέσει την εκτίμηση ότι για ευρύτερους επιχειρησιακούς λόγους, που δεν έχουν σχέση με τις δυνατότητες του ίδιου του σχηματισμού, η δυνατότητα για ανακατάληψη μείζονος ελληνικού νησιού που έχει καταληφθεί από τους τούρκους είναι ένα μάλλον θεωρητικό ενδεχόμενο, εξαιρετικά δύσκολο στην πράξη. Αυτό αφήνει στην 32α Ταξιαρχία τρεις ρόλους:

α. Την ανακατάληψη μικρότερου νησιού το οποίο έχει καταληφθεί αιφνιδιαστικά από τους τούρκους, με σημαντικές δυνάμεις επί του νησιού, δηλαδή μια συμβατική επιχείρηση μέτριας εντάσεως, και με ρευστή τη γενικότερη αεροναυτική κατάσταση.

β. Την ενίσχυση ενός μεγάλου ελληνικού νησιού που έχει υποστεί επίθεση, αλλά η οποία δεν έχει ευοδωθεί πλήρως, κι η ελληνική πλευρά εξακολουθεί να ελέγχει μέρος του νησιού – πάλι σε σχετικά ρευστό περιβάλλον επιχειρήσεων, και

γ. Την αποτρεπτική ενίσχυση νησιού ή νησιών του Αιγαίου, στο οποίο έχει εγκαίρως εντοπιστεί απειλή πριν αυτή εκδηλωθεί, οπότε η εκεί μετάβαση και παρουσία της ανατρέπει το σχεδιασμό του αντιπάλου.

Η 13η ΔΕΕ προσανατολισμένη στις επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται τον αρχιπελαγικό χαρακτήρα του Αιγαίου, δηλαδή την ύπαρξη πάρα πολλών μικρών και πολύ μικρών νησιών, νησίδων και βραχονησίδων. Από επιχειρησιακής απόψεως, ο βασικός της προσανατολισμός αφορά τη δυνατότητά της να είναι παρούσα (με τη διασπορά της) στο μικρονησιακό περιβάλλον του Αιγαίου, αποτρέποντας τον αντίπαλο, και παρέχοντας δυνατότητα αντίδρασης σε περιβάλλον που οι βαρύτερες δυνάμεις των πεζοναυτών θα αδυνατούσαν.

Επιπλέον, από τους δύο αυτούς σχηματισμούς, η 32α συνδέεται (ή οφείλει να συνδέεται) στενά με τη Διοίκηση Αμφιβίων Δυνάμεων του Στόλου, ενώ η 13η ΔΕΕ χρησιμοποιεί κυρίως τα ελαφρά πλωτά της για δράση στο μικρονησιακό περιβάλλον που ενεργεί.

Η ύπαρξη δύο διαφορετικών και διαφορετικού προσανατολισμού δυνάμεων στο Αιγαίο είναι ορθή ως σύλληψη και πρέπει να διατηρηθεί, με κάποιες βασικές παρατηρήσεις. Το παρόν μέρος θα ασχοληθεί με αυτές που αφορούν τους Πεζοναύτες.

32α Ταξιαρχία Πεζοναυτών

Σε ότι αφορά την υπαγωγή των δυνάμεων:

Η 32α Ταξιαρχία Πεζοναυτών υπάγεται οργανικά στο Β’ ΣΣ. Αυτό είναι λάθος, και προκαλεί σοβαρά προβλήματα διοικήσεως. Η ταξιαρχία θα δράσει στο Αιγαίο, είναι το βασικό εργαλείο του Αρχιστρατήγου και της ΑΣΔΕΝ για να επηρεάσουν τη μάχη, και πρέπει να αποδοθεί οργανικά, ήδη από την ειρηνική περίοδο, στον επιχειρησιακό διοικητή του θεάτρου επιχειρήσεων, δηλαδή της ΑΣΔΕΝ. Η ταξιαρχία είναι το ένα από τα δύο βασικά μέσα που έχει ο επιχειρησιακός διοικητής του αρχιπελάγους για να επηρεάσει τη μάχη (μαζί με την 13η ΔΕΕ), και δεν είναι δυνατόν ούτε να παρεμβάλλεται άλλος μείζων σχηματισμός (το Β’ ΣΣ) στην διενέργεια επιχείρησης στον χώρο ευθύνης του, ούτε να του διατίθεται η ταξιαρχία την τελευταία στιγμή.

Επιπλέον, εάν προκύψει ανάγκη επιχειρήσεων ανακατάληψης νησιού, η ταξιαρχία πρέπει να έχει την επιχειρησιακή αυτοτέλεια ώστε να είναι η δύναμη που θα διενεργήσει την επιχείρηση. Η ταξιαρχία δεν πρέπει να αποτελέσει ούτε απλώς τον βασικό πυρήνα της επιχείρησης που την τελευταία στιγμή θα συμπληρωθεί με μύριες όσες μονάδες και υπομονάδες, ούτε απλώς δεξαμενή από την οποία θα αντληθούν οι δυνάμεις για την επιχείρηση. Οτιδήποτε λαμβάνει μέρος στην επιχείρηση θα πρέπει όχι απλώς να τίθεται την τελευταία στιγμή υπό τον επιχειρησιακό του έλεγχο, αλλά να του ανήκει οργανικά, με προφανή εξαίρεση μέσα που μπορεί άμεσα να διατεθούν και αλλού, όπως αυτά της ΑΣ. Καμία έκπτωση και κανένας συμβιβασμός δεν πρέπει να γίνει επ’ αυτού, τόσο από απόψεως εξειδίκευσης – αφού η ταξιαρχία και το επιτελείο της είναι (ή θα πρέπει να είναι…) οι κατ’ εξοχήν ειδικοί στην διεξαγωγή των αποβατικών επιχειρήσεων – όσο και από απόψεως σχήματος διοίκησης, που θα πρέπει να είναι λιτό, απλό και απολύτως σαφές. Η εμπειρία και τα προβλήματα της αποβατικής επιχείρησης στα νησιά Φώκλαντ, που μάλιστα έγιναν υπό συνθήκες πιο εύκολες απ’ ότι θα γίνει οτιδήποτε στο Αιγαίο, είναι εξόχως διδακτικές.

Η παραπάνω θέση επηρεάζει την απαίτηση για τη σύνθεση της ίδιας της ταξιαρχίας:

Με δεδομένο ότι η Ταξιαρχία θα είναι ο σχηματισμός που θα αναλάβει την διεξαγωγή των κινητών επιχειρήσεων στο Αιγαίο, ο χαρακτηρισμός “Ταξιαρχία” δίνει απλώς την τάξη μεγέθους του και δεν θα πρέπει να παραπέμπει σε τυπικό σχήματα ταξιαρχίας. Σε αντίθεση με την παρούσα κατάσταση, κατά την οποία η ταξιαρχία έχει το τυπικό σχήμα και τη συγκρότηση μιας ταξιαρχίας πεζικού που απλώς έχει εξειδίκευση σε ένα είδος αποστολών, η σύνθεση της ταξιαρχίας θα πρέπει να προσαρμοστεί εξ αρχής στην εκτέλεση της – δεδομένης – αποστολής της. Με άλλα λόγια, η Ταξιαρχία δε θα πρέπει να είναι απλώς μία δύναμη προσανατολισμένη στη διενέργεια αποβάσεως, αλλά στην διεξαγωγή της συνολικής μάχης για ανακατάληψη ενός νησιού.

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να συγκροτηθεί σαν ενιαίος και μόνιμος σχηματισμός το συγκρότημα που τελικά θα απαιτηθεί για τη διενέργεια των βασικών της αποστολών. Οι λόγοι για αυτό είναι εξής:

1. Η διενέργεια απόβασης είναι ίσως η πιο απαιτητική επιχείρηση από απόψεως συνεργασίας και συντονισμού. Υπό τις ειδικές συνθήκες του Αιγαίου, γίνεται ακόμη πιο πολύπλοκη. Οι ειδικές συνθήκες στο Αιγαίο είναι τα ελάχιστα (αν όχι μηδαμινά) περιθώρια αιφνιδιασμού του αντιπάλου.
2. Στις επιχειρησιακές συνθήκες του Αιγαίου αν υπάρξει απαίτηση για αποβατική ενέργεια, και σε αντίθεση με άλλες γνωστές αποβατικές επιχειρήσεις, θα έχει ασφυκτικά χρονικά περιθώρια και μηδενικό χρόνο προετοιμασίας. Δε θα υπάρχει χρόνος ούτε για μεταφορές μονάδων που βρίσκονται εκτός θεάτρου επιχειρήσεων, ούτε για ιδιαίτερη προετοιμασία τους, ούτε καν για ενημέρωση και συντονισμό που δεν είναι ήδη αυτοματοποιημένος. Για να το πούμε πιο απλά, δε θα υπάρχει κανένα χρονικό περιθώριο για να έρθουν στις κατάλληλες θέσεις στο θέατρο επιχειρήσεων του Αιγαίου, μονάδες από την Μακεδονία, είτε της 71ης Ταξιαρχίας, ούτε της Ταξιαρχίας Καταδρομών/Αλεξιπτωτιστών, ούτε, ενδεχομένως, στοιχεία από τη 2α Μηχανοκίνητη Μεραρχία, ώστε να ενταχθούν στις δυνάμεις ανακατάληψης, ακόμη κι ενίσχυσης. Για την εφεδρεία του Αιγαίου τίθεται το θέμα του χρόνου ακόμη πιο επιτακτικά απ΄ότι της Θράκης.
3. Τα διαθέσιμα μεταφορικά μέσα της χώρας, καθώς και οι κλίμακες στο Αιγαίο, τόσο σε ότι αφορά την έκταση των νησιών που εξετάζονται, όσο και τις αποστάσεις τους από τα βασικά στρατόπεδα και λιμάνια εκκίνησης των εφεδρειών (και συνεπώς και οι σχετικοί χρόνοι), καθιστούν εξαιρετικά απίθανη τη δυνατότητα εμπλοκής περισσότερων σχηματισμών σε μία επιχείρηση. Με άλλα λόγια, δεν είναι ρεαλιστικό από την ελληνική πλευρά να περιμένει ότι θα εμπλέξει σαν ένα “πρώτο κύμα” την 32α και εν συνεχεία θα φέρει και άλλες δυνάμεις για τη διεξαγωγή της διάσπασης και της εκμετάλλευσης. Η 32α θα πρέπει να είναι έτοιμη να δώσει τη μάχη μόνη της, αυτοτελώς, χωρίς βοήθεια από άλλες χερσαίες δυνάμεις, και χωρίς διοικητικές παρεμβολές πέραν του αμέσου προϊσταμένου κλιμακίου της, που θα πρέπει να είναι η ΑΣΔΕΝ, μετά τη διεκπεραίωσή της στην ακτή.

Είτε πρόκειται για επιχείρηση αποβάσεως, είτε πρόκειται για επιχείρηση ενισχύσεως υπό πίεση, είτε πρόκειται για αποτρεπτική ενίσχυση, ο σχηματισμός θα πρέπει να συνδυάζει δύο βασικές ικανότητες: α) την ικανότητα ταχείας διείσδυσης στην ακτή, τόσο με αμφίβια όσο και με αεροπορικά μέσα, από σημαντική απόσταση, εναντίον σημαντικής εχθρικής παρουσίας, και β) την ικανότητα να δώσει μάχη υψηλής εντάσεως, εμπλεκόμενη με βαριές δυνάμεις του εχθρού. Με άλλα λόγια: την ικανότητα να διεισδύσει σε μια ακτή (ή και πιο βαθιά), να αγκιστρωθεί σε αυτήν και να την εξασφαλίσει, και την ικανότητα να έχει επαρκή μαχητική ισχύ ώστε να αντιμετωπίσει τις βαριές δυνάμεις που θα σπεύσουν στη συνέχεια, να τις κατανικήσει και να επικρατήσει.

Υπό το πρίσμα αυτό, το υφιστάμενο σχήμα με τρία τάγματα πεζικού είναι ανεπαρκές. Η παρουσία της 32ας ΙΜΑ δεν επαρκεί, ούτε από απόψεως ισχύος ούτε από απόψεως δομής, να προσδώσει την απαραίτητη ισχύ στο σχηματισμό.

Η δομή της Ταξιαρχίας θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα βαρύ τάγμα (ή επιλαρχία) τετραγωνικής δομής, με δύο ίλες αρμάτων (ενδεχομένως ενισχυμένες, με δύναμη 16 αρμάτων) και δύο βαρείς ΜΚ λόχους, με το ισχυρότερο ΤΟΜΠ/ΤΟΜΑ του ΕΣ σε υπηρεσία. Η μονάδα αυτή θα έχει σαν αποστολή την παροχή πραγματικά βαριάς ισχύος στο σχηματισμό, ο οποίος θα είναι έτσι σε θέση να αντιμετωπίσει και βαριές εχθρικές δυνάμεις. Σε περίπτωση αποβατικής ενέργειας, αυτό σημαίνει ότι οι εχθρικές δυνάμεις αντεπιθέσεως θα αντιμετωπίσουν αντίπαλο εξ ίσου (ή, πιθανότατα πιο) ισχυρό από αυτές, ενώ σε περίπτωση ενισχύσεως νησιού που πιέζεται, η ενίσχυση με ένα βαρύ τάγμα ανατρέπει το συσχετισμό δυνάμεων κατά τρόπο που ένα τάγμα, όσο καλής ποιότητας και υψηλού ηθικού και αν είναι, δε μπορεί να το κάνει. Και όλα αυτά, από μία μονάδα που θα ανήκει οργανικά στους Πεζοναύτες, θα έχει τα ίδια υψηλά επίπεδα εκπαίδευσης και ηθικού με αυτούς, και, κυρίως, θα έχει την ετοιμότητα και την άνεση άμεσης κινητοποίησης, επιβίβασης σε πλοία και διενέργειας των ενεργειών απόβασης, αποβίβασης κι επιβίβασης. Ας μην ξεχνάμε ότι σε διαγωνιστικές ασκήσεις του Τεθωρακισμένου, η 32α ΙΜΑ έχει σταθερά κορυφαίες επιδόσεις.

Μία πιο προωθημένη λύση σε ότι αφορά τη δομή του βαρέως τάγματος θα μπορούσε να είναι η συγκρότησή του σε τέσσερις βαριές μεικτές υπομονάδες, με δύο ουλαμούς αρμάτων και δύο διμοιρίες ΜΚ ΠΖ, σχήμα που ήδη δοκιμάζεται στη Γερμανία και στις ΗΠΑ, και πιθανόν να είναι η μορφή του μέλλοντος. Με δεδομένο ότι είναι πιθανόν η βαριά μονάδα των ΠΖΝ να κληθεί να ενεργήσει σε μικρά κλιμάκια και διασπασμένη, μια τέτοια σύνθεση έχει κάποια πλεονεκτήματα.

Ας σημειωθεί ότι κάτι τέτοιο φαινομενικά μοιάζει – αλλά στην πράξη είναι αντίθετο – με την σχετικά πρόσφατη δημιουργία της Αμφίβιας Δύναμης Εφόδου, το πνεύμα της οποίας ήταν να μετατρέψει οργανικά το ένα από τα τάγματα της ταξιαρχίας σε ισχυρό συγκρότημα, με αποστολή να είναι το πρώτο που θα εισερχόταν στην εχθρική περιοχή, με τα άλλα δύο συγκροτήματα αποβατικών ταγμάτων να ακολουθούν, και μάλιστα με σημαντική χρονική απόσταση.

Οι άλλες δύο μονάδες ελιγμού των ΠΖΝ θα πρέπει να διατηρήσουν, λίγο-πολύ, την υφιστάμενη δομή τους, με ιδιαίτερη έμφαση, όμως, στην σημαντική εξέλιξη των τακτικών αποβάσεως. Οι επικρατούσες αντιλήψεις για απόβαση στον ΕΣ κατ’ ουσίαν προϋποθέτουν τοπική αεροναυτική υπεροχή, με προσέγγιση των δυνάμεων σε μία ακτή που – περίπου – θα έχει εξουδετερωθεί. Κάτι τέτοιο δεν είναι ρεαλιστικό. Οποιαδήποτε αποβατική ενέργεια στο Αιγαίο θα έχει πιθανότητες επιτυχίας μόνον αν αρχικά διεξαχθεί σαν μεγάλης κλίμακας καταδρομή, με αντίστοιχη τόλμη και ικανότητα. Και αυτό θα πρέπει να είναι δεξιότητα των ταγμάτων ελιγμού των ΠΖΝ και να μην αναμένεται από τους Αμφίβιους Καταδρομείς. Ως εκ τούτου, η σκέψη να τεθεί η 32α εκτός επιλέκτων δυνάμεων υπήρξε το λιγότερο ατυχής.

Ένα επιπλέον σημείο σε ότι αφορά τη δομή της ταξιαρχίας θα πρέπει να είναι η έμφαση στην εξοικείωση με τις επιχειρήσεις εναέριας διείσδυσης, μιας και μία αρχική αποβατική ενέργεια θα εξαρτάται ουσιωδώς από την διείσδυση από αέρος σημαντικών δυνάμεων, τόσο προς εξασφάλιση του προγεφυρώματος, όσο και απλώς προς παράκαμψη δυνάμεων που είναι ταγμένα σε επίκαιρα σημεία των ακτών. Επειδή, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, δεν πρέπει να αναμένεται ενίσχυση από άλλους σχηματισμούς, ούτε και είναι σκόπιμο κάτι τέτοιο, η δυνατότητα αυτή θα πρέπει να είναι οργανική. Με άλλα λόγια, ένα από τα τάγματα ελιγμού, ή ένας ή δύο λόχοι ελιγμού του κάθε τάγματος, θα πρέπει να εκπαιδεύονται εντατικά, σε συνδυασμό με την ΑΣ, στις αεραποβατικές επιχειρήσεις στο περιβάλλον του Αιγαίου.

Στο πλαίσιο αυτό είναι επίσης σκόπιμο να εξεταστεί η εκπαίδευση υπομονάδων στη ρίψη με αλεξίπτωτο. Παρά τον ασυνήθιστο χαρακτήρα της πρότασης, θα πρέπει να έχουμε υπ’ όψιν τα εξής σημεία:

1. Παρά την σχεδόν αυτονόητη σύνδεση της επιχειρησιακής ικανότητας άλματος με συγκεκριμένο τύπο μονάδας, (μονάδες αλεξιπτωτιστών) η ίδια η ικανότητα είναι απλώς μια μέθοδος εισόδου στο θέατρο επιχειρήσεων, και δεν απαιτεί άλλη εξειδίκευση από τη μονάδα ή το προσωπικό, που παραμένει το προσωπικό και η μονάδα ελαφρού πεζικού. Ο “αλεξιπτωτισμός” για συμβολικούς, κυρίως λόγους, χαρακτηρίζει ολόκληρη τη μονάδα.
2. Παρά το θρύλο που τα περιβάλει, τα επιχειρησιακά άλματα με αλεξίπτωτο σπανίως υπήρξαν επιχειρησιακώς επιτυχή. Η περίπτωση του Αιγαίου είναι μία από τις ελάχιστες στις οποίος ενδέχεται να εμφανιστούν επιχειρησιακές συνθήκες που να απαιτούν και να ευνοούν ρίψη με αλεξίπτωτο, αλλά ακόμη κι εκεί, αυτό θα είναι σε περιορισμένη έκταση – σε καμία περίπτωση μεγαλύτερη της μίας ή δύο, το πολύ λόχων.

Συμπερασματικά, η 32α Ταξιαρχία ΠΖΝ θα πρέπει να μετατραπεί στη βασική δύναμη βαριάς κρούσεως της ΑΣΔΕΝ. Θα πρέπει να ανήκει σε αυτήν από τον καιρό της ειρήνης, να μετατραπεί η μία μονάδα ελιγμού σε βαριά μονάδα, ενώ οι δυο άλλες, διατηρώντας το ρόλο της αγκίστρωσης σε περιοχή αποβάσεως, να τον αντιμετωπίσουν πιο ρεαλιστικά από πλευράς δόγματος και τακτικών.

belisarius21.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα...

Και εις ανώτερα: Ο ΥΕΘΑ Δ. Αβραμόπουλος καθησυχάζει το "Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων" για την αύξηση της θητείας...

Το είδαμε λοιπόν κι αυτό: ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Δ. Αβραμόπουλος απάντησε σε δημοσίευμα του "Δικτύου Ελεύθερων Φαντάρων Σπάρτακος - Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων" κατά της αύξησης της στρατιωτικής θητείας! Ο κ. Αβραμόπουλος καθησυχάζει τους "ελεύθερους φαντάρους" ότι για την αύξηση της θητείας δεν έχει ληφθεί καμία απόφαση, όλα θα εξεταστούν εν καιρώ κλπ. κλπ.

Το πλήρες κείμενο της απάντησης του κ. Αβραμόπουλου προς τους "ελεύθερους φαντάρους" έχει ως εξής:

"Αξιότιμοι κύριοι,
Σχετικά με τα αναγραφόμενα στην ανάρτησή σας της 10ης Ιανουαρίου 2012 σας γνωρίζουμε ότι η συζήτηση που γίνεται τις τελευταίες ημέρες για πιθανή αύξηση της στρατιωτικής θητείας αφορά στις σχετικές μελέτες και εισηγήσεις που έχουν ζητηθεί από τα Γενικά Επιτελεία των τριών Κλάδων για τη διασφάλιση της μαχητικής ικανότητας και αποδοτικότητας των Ενόπλων Δυνάμεων. Για το θέμα δεν έχει ληφθεί καμμία απόφαση και όλα θα πρέπει να εξεταστούν εν καιρώ, να συνεκτιμηθούν και να αξιολογηθούν με γνώμονα τις εθνικές και κοινωνικές ανάγκες.
Από το γραφείο Τύπου του ΥΕΘΑ κ. Δ. Αβραμόπουλου".

Κύριε Αβραμόπουλε, σοβαρότητα δεν είναι το μπλέιζερ, οι μπάντες και το περισπούδαστο ύφος. Αυτά απομένουν απλή σοβαροφάνεια, αν δεν συνοδεύονται από στοιχειώδη επίγνωση της ουσίας. Και η ουσία σε ένα στρατιωτικό οργανισμό, του οποίου προϊστασθε, είναι η πειθαρχία. Πριν από όλα και πάνω από όλα.

Όταν ο υπουργός Εθνικής Άμυνας μπαίνει σε διαδικασία διαλόγου και καθιστά συνομιλητή του μια "Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων", η πειθαρχία κλονίζεται και διακωμωδείται. Όχι μόνο επειδή κανείς δε γνωρίζει ποιους εκπροσωπεί αυτή η "Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων" και αν απαρτίζεται πράγματι από στρατευμένους. Όχι μόνο επειδή οι (τυχόν) στρατευμένοι είναι υφιστάμενοι του υπουργού και η πειθαρχία επιβάλλει την τήρηση της ιεραρχίας. Αλλά και επειδή, όταν οι απαρτίζοντες το "Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων" καλούν τους νέους σε "ανάπτυξη ενός μαζικού κινήματος μέσα και έξω από το στρατό" κλπ., διαπράττουν ποινικό αδίκημα: αν είναι στρατευμένοι διαπράττουν τα αδικήματα των άρθρων 47 και 48 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ομαδική απείθεια, ένωση για στάση), ενώ αν δεν είναι, το αδίκημα του άρθρου 202 του Ποινικού Κώδικα (διέγερση αυτών που έχουν υποχρέωση στρατιωτικής υπηρεσίας).

Επομένως κύριε υπουργέ, είτε αυτοί οι "Ελεύθεροι Φαντάροι" είναι πράγματι φαντάροι είτε όχι, οφείλατε να ζητήσετε από τις αρμόδιες αρχές να τους βρουν και να τους δικάσουν για τα αδικήματα αυτά. Και πάντως όχι να διαλέγεσθε μαζί τους, ούτε να τους δίνετε εξηγήσεις.

Επί της ουσίας του θέματος, η θέση μας έχει διατυπωθεί επανειλημμένα: η στρατιωτική θητεία πρέπει να αυξηθεί άμεσα, κατά προτίμηση στους 18 μήνες. Αυτή η επιλογή είναι μονόδρομος προκειμένου να αυξηθεί η επάνδρωση των μονάδων, που αποτελεί τεράστιο πρόβλημα που αναγνωρίζουν ακόμα και οι "ελεύθεροι φαντάροι" στον ιστότοπό τους. Και η επαρκής επάνδρωση των μονάδων είναι βασική προϋπόθεση, όχι μόνο για τη μαχητική τους ισχύ, αλλά και για να έχει νόημα η θητεία και ουσία η εκπαίδευση, όπως και για να αυξηθεί ο ελεύθερος χρόνος των στρατιωτών, που τώρα καταπονούνται με συνεχείς υπηρεσίες λόγω λειψανδρίας.

Έχουμε επίσης επανειλημμένα αντικρούσει τη δήθεν λύση του επαγγελματικού στρατού, τόσο με πολιτικά όσο και με ιστορικά επιχειρήματα. Άλλωστε εν μέσω οικονομικής κρίσης η πρόσληψη περισσότερων ΕΠΟΠ φαντάζει και οικονομικά αδύνατη. Το μόνο αντεπιχείρημα που απομένει στην αύξηση της θητείας (και το προβάλλουν και οι "ελεύθεροι φαντάροι") είναι ότι η επάνδρωση θα βελτιωνόταν αν περιοριζόταν η σπατάλη προσωπικού σε "βυσματικές" θέσεις επιτελείων, άχρηστα στρατόπεδα που εξυπηρετούν μόνο πελατειακούς σκοπούς κλπ.. Όμως το αντεπιχείρημα αυτό δεν ισχύει, γιατί αυτές οι (υπαρκτές) παθογένειες λίγο επηρεάζουν τη "μεγάλη εικόνα". Το βασικό πρόβλημα δεν είναι ότι σπαταλιέται το προσωπικό, αλλά ότι μειώνεται συνεχώς η δεξαμενή προσωπικού, καθώς λόγω της συνεχούς μείωσης των γεννήσεων έχουμε μειωμένη απόδοση των στρατολογικών κλάσεων. Παρακάτω βλέπουμε την απόδοση των στρατολογικών κλάσεων από 1999 ως 2021:

Γέννηση Κλάση Αριθμός
1978 1999 89208
1979 2000 87463
1980 2001 86385
1981 2002 82209
1982 2003 78641
1983 2004 74127
1984 2005 70640
1985 2006 65366
1986 2007 63087
1987 2008 60026
1988 2009 59769
1989 2010 57578
1990 2011 56702
1991 2012 57490
1992 2013 57759
1993 2014 52546
1994 2015 53788
1995 2016 52409
1996 2017 51079
1997 2018 50833
1998 2019 53626
1999 2020 54406
2000 2021 50719

Βλέπουμε λοιπόν ότι ενώ η κλάση του 1999 είχε 89.208 στρατεύσιμους, η κλάση 2011 έχει 56.702, δηλαδή λιγότερο από τα 2/3 (κι αυτό χωρίς να μετράμε απώλειες από αναβολές κλπ.). Όμως ενώ η λογική κίνηση θα ήταν η αναπλήρωση του προσωπικού με αύξηση της θητείας, η θητεία σε σχέση με το 1999 μειώθηκε στο μισό, δηλαδή από 18 μήνες σε 9. Κι έτσι το διαθέσιμο προσωπικό σε ετήσια βάση έπεσε από (89.208 Χ 1,5 χρόνο=) 133.812 το 1999 σε (56.702 Χ 0,75 χρόνο=) 42.526 το 2011, δηλαδή στο ΕΝ ΤΡΙΤΟ! Πώς να το καλύψουν αυτό το κενό οι περίπου 15.000 ΕΠΟΠ που υπηρετούν; Και πόσα "άχρηστα στρατόπεδα" να κλείσουν για να καλυφθεί ένα κενό 90.000 ανδρών, όταν οι περισσότερες μονάδες - σκελετοί π.χ. της Μακεδονίας αριθμούν λίγες δεκάδες άτομα;

Επομένως η έλλειψη στρατιωτών οφείλεται πάνω από όλα στην υπογεννητικότητα και τη μείωση της απόδοσης των στρατολογικών κλάσεων σχεδόν στο μισό μέσα σε δυο δεκαετίες, και όχι στα πολλά "άχρηστα στρατόπεδα" που επικαλούνται διάφοροι. Το πρόβλημα είναι γνωστό, το παραδέχονται ακόμα και οι πολιτικές ηγεσίες, και "φωνάζει". Οι λύσεις είναι επίσης γνωστές και απλές, απαιτούν όμως πολιτικό θάρρος. Και αυτό αποδεικνύεται για άλλη μια φορά είδος εν ανεπαρκεία.

Η παρουσία τριών πολιτικών κομμάτων στο ΥΕΘΑ είναι πράγματι μια ευκαιρία να ξεπεραστεί το περίφημο πολιτικό κόστος και να αυξηθεί η θητεία. Αλλά φαίνεται ότι και ο κ. Αβραμόπουλος είναι "μία από τα ίδια". Βλέποντάς τον στη φωτογραφία δίπλα στον μπαρουτοκαπνισμένο υπουργό Άμυνας του Ισραήλ Εχούντ Μπαράκ, θυμηθήκαμε ότι "προτιμότερο να ηγείται λέων στρατού αμνών παρά αμνός στρατού λεόντων". Δε μιλάμε μόνο για το θάρρος στο πεδίο της μάχης (όπου κάθε σύγκριση περιττεύει), αλλά και για το πολιτικό θάρρος: ο Ε. Μπαράκ το 2000 πήγε κόντρα στην ισραηλινή κοινή γνώμη, αποχωρώντας από το Ν. Λίβανο και υποστηρίζοντας ένα τολμηρό σχέδιο ειρήνευσης με τους Παλαιστίνιους.

Από την άλλη, κύριε Αβραμόπουλε, εσείς βάλατε όμορφα καγκελάκια και συντριβάνια...

Διαβάστε περισσότερα...